BG 17.22:అనుచిత ప్రదేశంలో, సరికాని సమయంలో, అర్హతలేనివారికి (అపాత్రులకు), మర్యాద చూపకుండా, లేదా చులకనగా ఇవ్వబడిన దానము, తామసిక దానముగా పరిగణించబడుతుంది.
అదేశకాలే యద్దానమపాత్రేభ్యశ్చ దీయతే ।
అసత్కృతమవజ్ఞాతం తత్తామసముదాహృతమ్ ।। 22 ।।
అసత్కృతమవజ్ఞాతం తత్తామసముదాహృతమ్ ।। 22 ।।
అదేశ — తప్పు ప్రదేశంలో; కాలే — తప్పు సమయంలో; యత్ — ఏదైతే; దానం — దానము; అపాత్రేభ్యః — పాత్రత లేని వారికి; చ — మరియు; దీయతే — ఇవ్వబడునో; అసత్-కృతం — మర్యాద లేకుండా; అవజ్ఞాతం — చులకనగా; తత్ — అది; తామసమ్ — తమోగుణములో (అజ్ఞానములో); ఉదాహృతమ్ — పరిగణించబడును.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
సూర్యగ్రహణం ముగిసిన వేళ ఆలయం వెలుపల జనం గుమిగూడినప్పుడు, కొందరు నిర్లక్ష్యంగా తిరస్కార భావంతో పేదవారిపై చిల్లర డబ్బులు విసిరివేసే దృశ్యాన్ని చూసి హృదయం నొచ్చుకుంటుంది కదా ఈ ఇరవై రెండవ శ్లోకంలో శ్రీకృష్ణుడు తామసిక దానం ఎలాంటిదో చెప్తున్నాడు.
భగవానుడు సెలవిస్తున్నాడు: 'అర్జునా! అపవిత్రమైన స్థలము నందు, అయోగ్యమైన సమయము నందు, అపాత్రులకు (అర్హత లేని వారికి) ఏ విధమైన గౌరవం లేకుండా (అసత్కృతమ్), అవమానకరంగా చేసే దానాన్ని తామసిక దానమని అంటారు.'
మద్యపాన ప్రియులకు మద్యం తాగడానికి డబ్బు ఇవ్వడం, లేదా వ్యసనపరులకు వారి చెడు అలవాట్లను ప్రోత్సహించడానికి సహాయం చేయడం తామసిక దాన పరిధిలోకి వస్తుంది. అలాగే పేదవారికి అన్నం పెట్టేటప్పుడు వారిని తిడుతూ నికృష్టంగా పెట్టడం కూడా తామసికమే.
దానం ఇచ్చే వ్యక్తి హృదయం ఎంత పవిత్రంగా ఉండాలో, గ్రహీత పట్ల అంతటి గౌరవం కూడా ఉండాలి. తిరస్కారంతో ఇచ్చే దానం పాప హేతువు అవుతుంది.
భగవంతుడు ఇక్కడ 'అవజ్ఞాతమ్' (తిరస్కార భావంతో కూడినది) అనే పదాన్ని వాడాడు. తిండి కోసం అడిగే పేదవాడిని కుక్కతో సమానంగా చూస్తూ, అసహ్యించుకుంటూ వేసే ముద్ద దానం కాదు, అది అపరాధం. రంతిదేవుడు వంటి మహానుభావులు తన ఆఖరి ముద్దను కూడా దీనులలో ఉన్న పరమాత్ముడికి నమస్కరిస్తూ సమర్పించారు. అదే సనాతన ధర్మ సంస్కృతి.
సాధకుడు దానం చేసేటప్పుడు నిరంతరం వినయాన్ని కలిగి ఉండాలి. గ్రహీత మనకు తన సేవ చేసుకునే అవకాశం ఇచ్చాడనే కృతజ్ఞతా భావాన్ని కలిగి ఉండాలి.
గ్రహీత యొక్క ఆత్మగౌరవాన్ని దెబ్బతీస్తూ, అహంకారంతో మరియు క్రౌర్యంతో చేసే అధమ సహాయము.
ఇటువంటి దానాల వల్ల కీర్తి రాకపోగా పాప బంధాలు చుట్టుకుంటాయి కాబట్టి సాధకుడు దీనికి దూరంగా ఉండాలి.