Bhagavad Gita: Chapter 17, Verse 27

ఉదయకాల సూర్య నమస్కారాలు ముగించుకుని, ఆలయ ధ్వజస్తంభం నీడలో కూర్చుని ఆ భగవత్ అనుగ్రహాన్ని తలచుకుంటే ఎంత ధన్యత కలుగుతుంది కదా! ఈ ఇరవై ఏడవ శ్లోకంలో భగవంతుడు మన దైనందిన ఆధ్యాత్మిక సాధనలైన యజ్ఞము, తపస్సు మరియు దానములలో 'సత్' భావన ఎలా నిలిచి ఉంటుందో చెప్తున్నాడు.

భగవంతుడు సెలవిస్తున్నాడు: 'అర్జునా! యజ్ఞము నందు, తపస్సు నందు, దానము నందు ఉండే స్థిరత్వమును కూడా 'సత్' అనే పిలుస్తారు. మరియు పరమాత్మ ప్రీత్యర్థం చేసే ఏ కర్మ అయినా 'సత్' అనే చెప్పబడుతుంది.'

మనం ఏ సాధన చేసినా అందులో నిలకడ (స్థిరత్వం) ఉండాలి. ఒకరోజు పూజ చేసి పది రోజులు వదిలేయడం కాదు, నిరంతరం భగవద్భావనలో స్థిరంగా ఉండడమే నిజమైన 'సత్' నిష్ఠ.

భగవంతుడు ఇక్కడ 'తదర్థీయం కర్మ' (భగవంతుని కొరకు చేసే పనులు) అనే పదాన్ని వాడాడు. మనం సమాజంలో చేసే ఏ చిన్న సేవ అయినా, అది పరమాత్మ ప్రీతి కోసం చేసినప్పుడు అది కూడా 'సత్' కర్మయే అవుతుంది. భక్తి అంటే కేవలం గుడిలో కూర్చోవడం కాదు, లోకంలో ఉంటూ సర్వ కర్మలను ఈశ్వరార్పణ చేయడం.

ఈ స్థిరత్వం మనలో ధైర్యాన్ని పెంచుతుంది. సుఖాలు వచ్చినా, కష్టాలు వచ్చినా చలించని సమస్థితిని ప్రసాదిస్తుంది. సాధకుడు తన నిత్య కర్మలలో ఈ నిలకడను సాధించడానికి ప్రయత్నించాలి.