BG 17.6:BG 17.5-6: కొంతమంది జనులు, అత్యంత కఠినమైన తపస్సులను, శాస్త్రవిరుద్ధమైనా, తమ దంభం(కపటత్వం) మరియు అహంకారముచే ప్రేరితులై చేస్తారు. కామము మరియు మమకారముచే ప్రేరితులై, వారు తమ శరీర అవయములనే కాక, వారి శరీరములోనే పరమాత్మగా ఉన్న నన్ను కూడా క్షోభ పెడ...
అశాస్త్రవిహితం ఘోరం తప్యంతే యే తపో జనాః ।
దంభాహంకారసంయుక్తాః కామరాగబలాన్వితాః ।। 5 ।।
కర్షయంతః శరీరస్థం భూతగ్రామమచేతసః ।
మాం చైవాంతఃశరీరస్థం తాన్ విద్ధ్యాసురనిశ్చయాన్ ।। 6 ।।
దంభాహంకారసంయుక్తాః కామరాగబలాన్వితాః ।। 5 ।।
కర్షయంతః శరీరస్థం భూతగ్రామమచేతసః ।
మాం చైవాంతఃశరీరస్థం తాన్ విద్ధ్యాసురనిశ్చయాన్ ।। 6 ।।
అశాస్త్ర-విహితం — శాస్త్ర విరుద్ధమైన; ఘోరం — అతికఠినమైన; తప్యంతే — ఆచరిస్తారు; యే — ఎవరైతే; తపః — తపస్సులు; జనాః —జనులు; దంభ — దంభము/కపటత్��ము; అహంకార — అహంకారము; సంయుక్తాః — ఆవరింపబడి; కామ — కోరికలు; రాగ — మమకారాసక్తి; బల — బలము; అన్వితాః — ప్రేరేపింపబడి; కర్షయంతః — యాతనకు గురిచేయుట; శరీర-స్థం — శరీరములో ఉన్న; భూత-గ్రామమ్ — శరీర అవయవాలు; అచేతసః — బుద్ధిహీనతతో; మాం — నన్ను; చ — మరియు; ఏవ — కూడా; అంతః — లోనున్న; శరీర-స్థం — శరీరములోని నివసిస్తున్న; తాన్ — వారు; విద్ధి — తెలుసుకొనుము; ఆసుర-నిశ్చయాన్ — ఆసురీ సంకల్పము కలవారు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
ఆలయంలో గంటానాదం వింటుంటే అది మన హృదయాలను తాకి పరమాత్మ వైపు మళ్ళిస్తుంది కదా ఈ ఆరవ శ్లోకంలో శ్రీకృష్ణుడు అత్యంత కరుణతో ఒక అమూల్యమైన సత్యాన్ని మనకు అందిస్తున్నాడు. మన శరీరాల్లో నివసించే అంతర్యామిని గౌరవించవలసిన బాధ్యతను గుర్తుచేస్తున్నాడు.
భగవంతుడు చెప్తున్నాడు: 'కౌంతేయా! దేహంలో ఉన్న పంచభూతాలను కృశింపజేస్తూ, అదే సమయంలో ఆ దేహములోనే అంతర్యామిగా నివసిస్తున్న నన్ను కూడా కష్టపెట్టే ఆ బుద్ధిహీనులను ఆసుర సంకల్పం కలవారిగా తెలుసుకో.'
భగవంతుడు మన బయట ఎక్కడో లేడు, మన హృదయంలోనే పరమాత్మగా ఉన్నాడు. మన శరీరాన్ని అనవసరంగా బాధపెట్టడం అంటే మనలో ఉన్న దేవుడిని అవమానించడమే అవుతుంది. ఈ సత్యాన్ని గ్రహిస్తే మన దేహం పట్ల గౌరవం పెరుగుతుంది.
నిజమైన తపస్సు అంటే ఇంద్రియాలను, మనస్సును అదుపులో ఉంచడం. శరీరాన్ని నాశనం చేసుకుంటే సాధన చేయడానికి ఉపకరణమే ఉండదని గ్రహించాలి.
ఉపనిషత్తులు కూడా ఈ దేహాన్ని 'బ్రహ్మపురం' (భగవంతుని నగరం) అని వర్ణించాయి. 'దేహో దేవాలయః ప్రోక్తో జీవో దేవః సనాతనః' - దేహమే దేవాలయం, జీవుడే సనాతన దేవుడు. కాబట్టి శాస్త్రవిరుద్ధమైన ఉపవాసాలు, దేహాన్ని కాల్చుకోవడం, ముళ్ళపై పడుకోవడం వంటి పద్ధతులు భగవత్ సమ్మతాలు కావు.
సాధకుడు తన దేహంపై మమకారాన్ని వదిలించుకోవాలి కానీ, దేహాన్ని ద్వేషించకూడదు. దేహాన్ని భగవత్ ప్రసాదంగా భావించి సాధనకు వాడుకోవాలి.
ప్రతి జీవి హృదయంలో సాక్షిగా నివసించి, వారి కర్మలను పర్యవేక్షిస్తూ ఉండే పరమాత్మ స్వరూపం.
ఆయనను నిరంతరం స్మరించుకుంటూ, మన ప్రతి ఆలోచనను ఆయనకు సమర్పించడమే నిజమైన పూజ.