Bhagavad Gita: Chapter 18, Verse 27

గుడి వీధిలో వ్యాపారం చేస్తూ, ఎక్కువ లాభాల కోసం భక్తులను మోసం చేసే ఒక లోభిని చూడండి. అతనికి దేవునిపై భక్తి ఉండదు, కేవలం డబ్బు సంపాదన పైనే ధ్యాస ఉంటుంది. వ్యాపారం బాగా సాగితే హద్దుల్లేని ఆనందాన్ని పొందుతాడు, నష్టం వస్తే విపరీతమైన క్రోధానికి, శోకానికి లోనవుతాడు. అతని మనస్సు సదా అశాంతంగా ఉంటుంది. ఇలాంటి చంచల స్వభావం కలిగిన కర్తనే భగవంతుడు ఇక్కడ 'రాజసిక కర్త' అని పిలుస్తున్నాడు.

తీవ్రమైన రాగము కలిగినవాడు ('రాగీ'), కర్మఫలాలను అమితంగా ఆశించేవాడు ('కర్మఫలప్రేప్సుః'), పిసినారి లేదా లోభి ('లుబ్ధః'), ఇతరులను హింసించే స్వభావం కలవాడు ('హింసాత్మకః'), అపవిత్రుడు ('అశుచిః'), మరియు సుఖదుఃఖాలకు తీవ్రంగా లోనయ్యేవాడు ('హర్షశోకాన్వితః') - అటువంటి కర్తను రాజసిక కర్త అంటారు.

రాజసిక కర్త సదా స్వార్థంతో జీవిస్తాడు. అతని కర్మల వెనుక లౌకిక వాసనలు అమితంగా ఉంటాయి. విజయం సాధించినప్పుడు తన అహంకారాన్ని ప్రదర్శిస్తాడు, పరాజయం ఎదురైనప్పుడు తీవ్రమైన నిరాశకు గురవుతాడు. ఈ రజోగుణ ప్రవృత్తి మనల్ని నిరంతరం ఆందోళనల గురిచేస్తుంది.

భగవంతుడు ఇక్కడ 'లుబ్ధః' (లోభి) మరియు 'అశుచిః' (అపవిత్రుడు) అనే పదాలను వాడాడు. స్వార్థంతో పనులు చేసేవాడు తన స్వంత లాభాల కోసమే చూస్తాడు కాబట్టి అతని అంతరంగం అపవిత్రంగానే ఉంటుంది.

ఈ రాజసిక ప్రవృత్తిని మార్చుకోవడానికి నిష్కామ కర్మ సాధన, దైవచింతన మరియు సేవారంగంలో పాల్గొనడం ఎంతో సహాయపడతాయి.