BG 18.40:ఈ భౌతిక జగత్తు యందు - భూమిపై కానీ, లేదా, ఊర్ధ్వ స్వర్గాది లోకాలలో కానీ - ఏ ఒక్క ప్రాణి కూడా ఈ ప్రకృతి త్రిగుణముల ప్రభావానికి అతీతము కాదు.
న తదస్తి పృథివ్యాం వా దివి దేవేషు వా పునః ।
సత్త్వం ప్రకృతిజైర్ముక్తం యదేభిః స్యాత్ త్రిభిర్గుణైః ।। 40 ।।
సత్త్వం ప్రకృతిజైర్ముక్తం యదేభిః స్యాత్ త్రిభిర్గుణైః ।। 40 ।।
న — కాదు; తత్ — అది; అస్తి — ఉండుట; పృథివ్యాం — భూమిపై; వా — లేదా; దివి — పైనున్న స్వర్గాది లోకాలు; దేవేషు — దేవతలలో; వా — లేదా; పునః — మరల; సత్త్వం — ఉండుట; ప్రకృతి-జైః — ప్రకృతి త్రిగుణముల ద్వారా జనించిన; ముక్తం — విముక్తి పొందిన; యత్ — అది; ఏభిః — వీటి ప్రభావం నుండి; స్యాత్ — ఉండును; త్రిభిః — మూడు; గుణైః — ప్రకృతి గుణములు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
ఆలయంలోని గంటలు, దీపాలు, విగ్రహాలు, చివరికి పూజ చేసే భక్తులు, దేవతలు - సమస్తమూ ఒకే విశ్వ ప్రకృతి నియమాలకు లోబడి ఉంటాయి. ఈ భౌతిక సృష్టిలో త్రిగుణాల బంధం నుండి తప్పించుకోవడం ఎవరికీ సాధ్యం కాదు. ఈ అంతిమ సృష్టి సత్యాన్ని భగవానుడు ఇక్కడ ఎంతో గంభీరంగా ప్రకటిస్తున్నాడు. ఈ జగత్తులో గుణాల ప్రవృత్తి నుండి విముక్తమైన వస్తువు కానీ, ప్రాణి కానీ లేదు.
ఈ భూమిపై నివసించే మనుషులలో కానీ ('పృథివ్యాం వా'), లేదా స్వర్గలోకంలో నివసించే దేవతలలో కానీ ('దేవేషు వా దివి'), ప్రకృతి వల్ల పుట్టిన సత్త్వ, రజస్, తమో గుణాల ప్రభావం లేని వస్తువు ఏదీ లేదు ('ప్రకృతిజైః త్రిభిః గుణైః ముక్తమ్ న అస్తి'). సమస్త సృష్టి ఈ త్రిగుణాల క్రీడలోనే నడుస్తోంది.
ఈ శ్లోకం మనకు ఒక లోతైన జ్ఞానాన్ని ఇస్తుంది - లౌకిక జగత్తులో పరిపూర్ణత కోసం వెతకడం వృథా. దేవతలలో కూడా రజోగుణ, తమోగుణ ప్రభావాలు ఉంటాయి. ఈ త్రిగుణాల బంధాన్ని దాటి గుణాతీత స్థితిని సాధించడమే మన నిజమైన ఆధ్యాత్మిక లక్ష్యం. భగవత్ శరణాగతి ద్వారా మాత్రమే ఈ మాయను దాటగలము.
ప్రకృతి యొక్క శక్తులను ఎదిరించడం అసాధ్యం, కానీ భగవత్ శరణాగతి ద్వారా వాటిని దాటవచ్చు.
శ్రీకృష్ణుడు ఇక్కడ 'పృథివ్యాం వా దేవేషు వా దివి' అని స్పష్టంగా చెప్పడం ద్వారా స్వర్గలోకం కూడా ప్రకృతి పరిధిలోనిదే అని తేల్చిచెప్పాడు. స్వర్గ సుఖాలు కూడా శాశ్వతం కాదు, అవి కూడా త్రిగుణాల చేత ప్రభావితమైనవే.
నిజమైన మోక్షం అంటే స్వర్గానికి వెళ్ళడం కాదు, ఈ త్రిగుణాల బంధాన్ని దాటి గుణాతీతుడై పరమాత్మతో ఏకమవ్వడమే.
ప్రకృతి యొక్క సత్త్వ, రజస్, తమో గుణాల ప్రభావాలకు లోనుకాకుండా, ఆత్మలోనే స్థిరపడే పరమ ముక్తి స్థితి.
భగవంతుని పట్ల అనన్యమైన భక్తి మరియు శరణాగతి ద్వారానే జీవుడు గుణాతీతుడు కాగలడు.