BG 18.41:బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు మరియు శూద్రులు - వీరి యొక్క విధులు వారివారి లక్షణములకు అనుగుణంగా, వారి వారి గుణముల ప్రకారంగా కేటాయించబడినవి. (పుట్టుక పరంగా కాదు).
బ్రాహ్మణక్షత్రియవిశాం శూద్రాణాం చ పరంతప ।
కర్మాణి ప్రవిభక్తాని స్వభావప్రభవైర్గుణైః ।। 41 ।।
కర్మాణి ప్రవిభక్తాని స్వభావప్రభవైర్గుణైః ।। 41 ।।
బ్రాహ్మణ — బ్రాహ్మణులలో; క్షత్రియ — యోధులు మరియు పరిపాలకుల తరగతి; విశాం — వ్యాపారులు మరియు వ్యవసాయదారుల తరగతి; శూద్రాణాం — కాయకష్ట పని చేసేవారు; చ — మరియు; పరంతప — అర్జునా, శత్రువులను వశపరుచుకునే వాడా; కర్మాణి — విధులు; ప్రవిభక్తాని — కేటాయించబడినవి; స్వభావ-ప్రభవైః-గుణైః — వ్యక్తి యొక్క గుణములు మరియు స్వభావమునకు అనుగుణముగా ఉన్న పని.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
సాయంకాల హారతి ముగిసిన తరువాత ఆలయ ప్రాకారంలో కూర్చుని, ఆ జగన్నాథుని లీలలను స్మరించుకోవడం ఎంతో పుణ్యప్రదం కదా ఈ శ్లోకంలో పరమాత్మ మానవ సమాజంలో వృత్తులు, కర్తవ్యాలు ఎలా విభజించబడ్డాయో వివరిస్తున్నాడు. ఇది పుట్టుకతో వచ్చేది కాదు, వారివారి స్వభావజన్య గుణాల ప్రకారం ఏర్పడేది.
శ్రీ భగవానుడు చెబుతున్నాడు: 'ఓ పరంతప! బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, శూద్రుల యొక్క విధులు వారివారి ప్రకృతి సిద్ధమైన గుణాల ఆధారంగానే విభజించబడ్డాయి.'
భగవంతుడు మనల్ని మన స్వభావానికి విరుద్ధంగా పనిచేయమని ఎన్నడూ కోరడు. మనలోని సత్త్వ, రజో, తమో గుణాల కలయిక మన వ్యక్తిత్వాన్ని నిర్ణయిస్తుంది. ఆ గుణాలకు అనుగుణంగా మన విధులను నిర్వహించినప్పుడే మనం ప్రశాంతంగా ఉండగలం.
భగవద్గీత బోధన ప్రకారం ఏ వర్ణమూ ఎక్కువ కాదు, ఏ వృత్తీ తక్కువ కాదు. అన్ని వృత్తులూ సమాజ రథాన్ని నడిపించే చక్రాల వంటివి.
మన స్వభావాన్ని గుర్తించి, దానికి తగినట్లుగా ధర్మ మార్గంలో ప్రయాణించడమే క్షేమకరం.
ఋగ్వేదంలోని పురుష సూక్తంలో సమాజ సంక్షేమం కోసం నాలుగు వర్ణాలను విరాట్ పురుషుని విభిన్న అవయవాలుగా వర్ణించారు. శిరస్సు బ్రాహ్మణులు, బాహువులు క్షత్రియులు, ఊరువులు వైశ్యులు, పాదాలు శూద్రులు. ఏ ఒక్క అవయవం లేకపోయినా శరీరం పరిపూర్ణం కాదు కదా!
శ్రీకృష్ణుడు నాల్గవ అధ్యాయంలోనే 'చాతుర్వర్ణ్యం మయా సృష్టం గుణకర్మవిభాగశః' అని చెప్పాడు. అంటే గుణ కర్మలను బట్టే సమాజ వర్గీకరణ జరిగిందని స్పష్టం చేశాడు.
జీవుడు పూర్వ జన్మల సంస్కారాల ఆధారంగా ఈ జన్మలో ఒక నిర్దిష్టమైన స్వభావాన్ని పొందుతాడు. ఈ స్వభావమే అతని ప్రవర్తనను శాసిస్తుంది.
మన స్వభావాన్ని మనం దైవ ప్రసాదంగా స్వీకరించి, దానిని సమాజ శ్రేయస్సుకు ఉపయోగించినప్పుడే మానవ జన్మ సార్థకమవుతుంది.