BG 18.47:పర (ఇతరుల) ధర్మమును సరిగ్గా చేయుటకంటే కూడా, సరిగా చేయలేకపోయినా సరే, తన స్వ-ధర్మము చేయుటయే వ్యక్తికి శ్రేష్ఠము. తన స్వభావ సిద్ధ విధులను చేయుటలో, వ్యక్తికి పాపము అంటదు.
శ్రేయాన్ స్వధర్మో విగుణః పరధర్మాత్ స్వనుష్ఠితాత్ ।
స్వభావనియతం కర్మ కుర్వన్నాప్నోతి కిల్బిషమ్ ।। 47 ।।
స్వభావనియతం కర్మ కుర్వన్నాప్నోతి కిల్బిషమ్ ।। 47 ।।
శ్రేయాన్ — శ్రేష్ఠమైనది; స్వ-ధర్మః — తన స్వంత విహిత వృత్తి ధర్మలు; విగుణః — సరిగ్గా చేయకపోయినా; పర-ధర్మాత్ — ఇతరుల ధర్మలు; సు-అనుష్ఠితాత్ — చక్కగా చేసినా; స్వభావ-నియతం — వ్యక్తి యొక్క స్వభావము అనుసరించి; కర్మ — కర్తవ్యము; కుర్వన్ — చేయుటవలన; న-ఆప్నోతి — పొందరు; కిల్బిషమ్ — పాపము.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

గుడి గంటానాదం వింటూ అంతరంగంలోకి తొంగి చూడు ఈ శ్లోకంలో శ్రీకృష్ణుడు ఎంతో మనోవైజ్ఞానికమైన పరమ సత్యాన్ని ప్రబోధిస్తున్నాడు. ఇతరుల వృత్తులు ఎంత ఆకర్షణీయంగా కనిపించినా, మన స్వభావానికి సరిపోయే మన స్వధర్మాన్ని ఆచరించడమే మనకు శ్రేయస్కరం.
శ్రీ భగవానుడు పలికాడు: 'చక్కగా ఆచరించిన పరధర్మము కంటే, కొద్దిపాటి లోపాలున్నప్పటికీ తన స్వధర్మమును ఆచరించడమే మేలు. తన స్వభావానికి అనుగుణంగా విహితమైన కర్మను చేయడం వల్ల మనుషులకు ఎన్నటికీ పాపం అంటదు.'
మనం ఇతరులను చూసి అనుకరించడానికి ప్రయత్నిస్తే మానసిక ప్రశాంతతను కోల్పోతాం. మన స్వధర్మమే మనకు రక్షణ కవచం.
స్వధర్మము అంటే మన సహజ సిద్ధమైన స్వభావ కర్మ. దానిని వదిలి ఇతరుల దారిలో నడవాలని అనుకోవడం ప్రమాదకరం.
భగవంతుడు మనల్ని మనలాగే ప్రేమించాడు కానీ ఇతరుల నకలుగా మారమని కోరలేదు.
ఈ శ్లోకం మూడవ అధ్యాయంలోని 'స్వధర్మే నిధనం శ్రేయః పరధర్మో భయావహః' అనే శ్లోకానికి కొనసాగింపు. అర్జునుడు తన క్షత్రియ ధర్మాన్ని వదిలి, భిక్షాటన చేస్తూ సన్యాసిగా మారాలని అనుకున్నాడు. అది అతని భౌతిక స్వభావానికి విరుద్ధం. అందుకే శ్రీకృష్ణుడు దానిని హెచ్చరించాడు.
మన స్వభావ సిద్ధమైన పనులను భగవత్ భావనతో చేసినప్పుడు అవి మనల్ని బంధించవు సరేకదా, మనల్ని సంసార సాగరం నుండి సునాయాసంగా దాటిస్తాయి.
తన గుణములు, సంస్కారముల ఆధారంగా విహితమైన కర్తవ్యం. దీనిని ఆచరించడం వల్ల జీవుడు సహజ సిద్ధమైన పురోగతిని సాధిస్తాడు.
స్వధర్మాన్ని నమ్ముకున్న సాధకుడికి ఈశ్వర రక్షణ సదా లభిస్తుంది.