BG 18.48:తన సహజ సిద్ధ స్వభావంచే జనితమైన కర్తవ్యములను, వాటిలో దోషాలు ఉన్నాసరే వాటిని వ్యక్తి ఎన్నటికీ విడిచిపెట్టరాదు, ఓ కుంతీ పుత్రా. అగ్ని పొగచే కప్పివేయబడ్డట్టు, నిజానికి సమస్త కర్మ ప్రయాసలూ, ఏదోఒక దోషముచే ఆవరింపబడి ఉంటాయి.
సహజం కర్మ కౌంతేయ సదోషమపి న త్యజేత్ ।
సర్వారంభా హి దోషేణ ధూమేనాగ్నిరివావృతాః ।। 48 ।।
సర్వారంభా హి దోషేణ ధూమేనాగ్నిరివావృతాః ।। 48 ।।
సహ-జం — సహజ స్వభావంచే జనితమైన; కర్మ — కర్తవ్యము; కౌంతేయ — అర్జునా, కుంతీ పుత్రుడా; స-దోషం — దోషములతో కూడి ఉన్న; అపి — అయినాసరే; న త్యజేత్ — విడిచిపెట్టవద్దు; సర్వ-ఆరంభాః — అన్ని ప్రయత్నాలు; హి — నిజముగా; దోషేణ — దోషపూరితమై; ధూమేన — పొగతో; అగ్నిః — అగ్ని; ఇవ — అలాగా; ఆవృతాః — ఆవరింపబడి.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
యజ్ఞగుండంలో అగ్ని ప్రజ్వరిల్లుతున్నప్పుడు మొదట కొద్దిగా పొగ రావడం సహజం కదా కానీ ఆ పొగను చూసి మనం అగ్నిని ఆర్పేయం కదా. ఈ లోకంలో ఏ పనైనా సరే, అందులో ఎంతో కొంత లోపం ఉండటం సహజం. ఆ లోపాలను చూసి మన సహజ కర్తవ్యాన్ని వదిలివేయకూడదు.
శ్రీ కృష్ణుడు సెలవిస్తున్నాడు: 'ఓ కౌంతేయా! దోషములు ఉన్నప్పటికీ తన సహజ సిద్ధమైన కర్మను ఎన్నటికీ త్యజించరాదు. ఎందుకంటే పొగ చేత అగ్ని కప్పబడినట్లు, సమస్త ప్రయత్నాలూ ఏదో ఒక దోషముతో కూడియే ఉంటాయి.'
ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో పరిపూర్ణమైన, వంద శాతం దోషరహితమైన పని అంటూ ఏదీ ఉండదు. కాబట్టి మనం ఓర్పుతో మన విధులను కొనసాగించాలి.
మనం ఏ పని చేసినా ప్రకృతి నియమాల వల్ల ఎంతో కొంత హింస లేదా లోపం జరుగుతుంది. వ్యవసాయం చేసేటప్పుడు పురుగులు చనిపోవచ్చు, శ్వాస పీల్చేటప్పుడు క్రిములు నశించవచ్చు.
అయినంత మాత్రాన జీవించడాన్ని, కర్తవ్యాన్ని ఆపలేం కదా!
ఈ శ్లోకంలో 'సర్వారంభాః' అనగా భౌతిక ప్రపంచంలో మనం చేసే ప్రతి కొత్త ప్రయత్నం అని అర్థం. త్రిగుణాత్మకమైన ఈ ప్రకృతిలో చేసే ఏ కర్మ అయినా త్రిగుణాల ప్రభావానికి లోనవుతుంది కాబట్టి, అందులో కొంత మాలిన్యం ఉండటం సహజం.
కానీ ఆ కర్మలను భగవదర్పితంగా చేసినప్పుడు ఆ దోషాలన్నీ హరించుకుపోయి చిత్తం పవిత్రమవుతుంది.
వ్యక్తి తన పుట్టుక, గుణములు మరియు సామర్థ్యాల ఆధారంగా పొందిన సహజ బాధ్యత. దీనిని గౌరవించి ఆచరించడమే మన పరమ ధర్మం.
సహజ కర్మను ప్రేమతో చేసినప్పుడు సాధకునికి అంతులేని ఆత్మతృప్తి కలుగుతుంది.