BG 18.5:యజ్ఞము, దానము, మరియు తపస్సుల సంబంధిత కర్మలను ఎప్పుడూ త్యజించరాదు; అవి తప్పకుండా చేయబడాలి. నిజానికి యజ్ఞము, దానము, మరియు తపస్సు అనేవి బుద్ధిమంతులను కూడా పవిత్రం చేస్తాయి.
యజ్ఞదానతపఃకర్మ న త్యాజ్యం కార్యమేవ తత్ ।
యజ్ఞో దానం తపశ్చైవ పావనాని మనీషిణామ్ ।। 5 ।।
యజ్ఞో దానం తపశ్చైవ పావనాని మనీషిణామ్ ।। 5 ।।
యజ్ఞ — యజ్ఞము; దాన — దానము; తపః — తపస్సు; కర్మ — కర్మలు; న త్యాజ్యం — ఎప్పుడూ కూడా త్యజించకూడదు; కార్యం ఏవ — తప్పకుండా చేయబడాలి; తత్ — అది; యజ్ఞ — యజ్ఞము; దానం — దానము; తపః — తపస్సు; చ ఏవ — మరియు నిజముగా; పావనాని — పావనం చేయును; మనీషిణామ్ — బుద్ధిమంతులకు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

ఆలయంలోని గర్భగుడిలో దీపాలు వెలుగుతున్నప్పుడు, చుట్టూ ఉన్న చీకటి అంతా ఎలా పటాపంచలైపోతుందో, అదే విధంగా నిస్వార్థంగా చేసే యజ్ఞము, దానము, తపస్సు అనే కర్మలు మన హృదయంలోని అజ్ఞానాన్ని, పాపకల్మషాలను కడిగివేస్తాయి. అందుకే కృష్ణ పరమాత్మ ఇక్కడ నిస్సందేహంగా చెప్తున్నాడు: 'యజ్ఞ దాన తపస్సులకు సంబంధించిన పనులను ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ వదిలిపెట్టకూడదు. అవి తప్పకుండా ఆచరించదగినవి.'
సాధారణంగా సాధకులు ఒక భ్రమలో ఉంటారు - జ్ఞానం కలిగిన తరువాత ఏ కర్మలతోనూ పనిలేదు అని. కానీ శ్రీకృష్ణుడు ఈ భ్రమను పటాపంచలు చేస్తూ, 'పావనాని మనీషిణామ్' అని ప్రకటించాడు. అంటే అత్యంత జ్ఞానులైన వారిని సైతం ఈ యజ్ఞ దాన తపస్సులు మరింత పవిత్రం చేస్తాయి. అహంకారం దరిచేరకుండా కాపాడుతాయి.
యజ్ఞం అంటే భగవత్ సమర్పణ భావంతో చేసే సేవ; దానం అంటే తోటి జీవులకు నిస్వార్థంగా సహాయపడటం; తపస్సు అంటే మనోవాక్కాయాలను క్రమశిక్షణలో ఉంచుకోవడం. ఈ మూడు ప్రక్రియలు లేని ఆధ్యాత్మిక సాధన కేవలం ఊహాజనితంగానే మిగిలిపోతుంది, ఆచరణాత్మకం కాదు.
మనలోని అహంకారాన్ని తొలగించి దైవత్వాన్ని నింపడానికి ఈ పావన కర్మలు నిరంతరం అవసరమౌతాయి.
యజ్ఞం, దానం, తపస్సు అనేవి కేవలం కొన్ని బాహ్య క్రతువులు కావు. అవి భగవంతుని పట్ల, సమాజం పట్ల, మన శరీరం పట్ల మనకున్న బాధ్యతలను గుర్తుచేసే మార్గాలు. ఇవి సమాజ సమతుల్యతను కాపాడుతాయి.
మనీషిణామ్ అనగా నిరంతర ఆత్మవిచారణ చేసే పండితులు. ఎంతటి జ్ఞానులైనా తమ జీవన విధానం ద్వారా లోకానికి ఆదర్శంగా నిలవడానికి ఈ నిత్య కర్మలను ఆచరించాలి. ఇది లోకసంగ్రహార్థం ఎంతో అవసరం.
హిందూ ధర్మంలో జీవన శైలిని పవిత్రీకరించే మూడు ప్రధాన స్తంభాలు. ఇవి మన అస్తిత్వాన్ని ఐహిక సుఖాల నుండి ఆధ్యాత్మిక ఉన్నతి వైపు నడిపిస్తాయి.
ఈ మూడు దివ్య క్రియలను నిత్యం ఆచరించడం వల్ల మనస్సు నిర్మలమై ఈశ్వర సాక్షాత్కారానికి యోగ్యత లభిస్తుంది.