BG 18.54:పరబ్రహ్మంతో ఏకీభావ స్థితిలో ఉన్న వ్యక్తి మానసికంగా ప్రశాంతచిత్తముతో ఉంటాడు, దేనికీ శోకింపడు, దేనినీ కాంక్షింపడు. సర్వ భూతముల పట్ల సమత్వ భావముతో ఉంటూ, అటువంటి యోగి నా పరాభక్తిని పొందును.
బ్రహ్మభూతః ప్రసన్నాత్మా న శోచతి న కాంక్షతి ।
సమః సర్వేషు భూతేషు మద్భక్తిం లభతే పరామ్ ।। 54 ।।
సమః సర్వేషు భూతేషు మద్భక్తిం లభతే పరామ్ ।। 54 ।।
బ్రహ్మ-భూతః — బ్రహ్మన్ భావములో స్థితమై ఉన్నవాడు; ప్రసన్న-ఆత్మా — మానసిక ప్రశాంతతతో; న శోచతి — శోకింపడు; న కాంక్షతి — కాంక్షింపడు; సమః — సమ భావముతో; సర్వేషు — అన్నింటిపట్ల; భూతేషు — ప్రాణులు (భూతములు); మత్-భక్తిం — నా యందు భక్తిని; లభతే — పొందును; పరామ్ — సర్వోత్కృష్టమైన.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
కార్తీక పౌర్ణమి నాడు వెలిగే అఖండ దీపం చుట్టూ భక్తులు చేరి భజనలు చేస్తుంటే ఎంతటి ఆనందం ఉప్పొంగుతుందో చూశారు కదా ఈ శ్లోకంలో పరమాత్మ జ్ఞాన సాధన యొక్క సర్వోన్నత పరిణతి అయిన 'పరాభక్తి' గురించి అద్భుతంగా ప్రబోధిస్తున్నాడు. బ్రహ్మజ్ఞానం పొందినవాడు నిష్క్రియగా ఉండిపోడు, అతను భగవంతుని ప్రేమామృతంలో ఓలలాడుతాడు.
శ్రీ కృష్ణుడు చెబుతున్నాడు: 'బ్రహ్మభూత స్థితిలో ఉన్న ప్రసన్నాత్ముడు దేనికీ శోకింపడు, దేనినీ కాంక్షింపడు. సమస్త జీవుల పట్ల సమత్వ భావము కలిగి ఉంటూ, నా యందు అత్యున్నతమైన పరాభక్తిని పొందుతాడు.'
జ్ఞానం పూర్తయిన చోట భక్తి ప్రారంభమవుతుంది నాయనా. జ్ఞానము ద్వారా పరమాత్మను తెలుసుకుంటే, భక్తి ద్వారా పరమాత్మను పూర్తిగా అనుభవిస్తాం.
సమబుద్ధి లేనిదే భగవద్భక్తి పరిపూర్ణం కాదు. సమస్త జీవులలోనూ ఆ కృష్ణ పరమాత్మనే దర్శించడమే అత్యున్నత భక్తి.
ఈ స్థితినే 'పరాభక్తి' అని భగవానుడు పేర్కొన్నాడు.
ఈ శ్లోకంలో 'న శోచతి న కాంక్షతి' అనే మాట అత్యంత ముఖ్యమైనది. గతాన్ని తలచుకుని బాధపడకపోవడం (న శోచతి), భవిష్యత్తుపై అత్యాశ లేకపోవడం (న కాంక్షతి) కేవలం బ్రహ్మజ్ఞాన యోగికే సాధ్యమవుతుంది. ఎందుకంటే అతను వర్తమానంలో దైవత్వంతో జీవిస్తాడు.
భగవద్గీత చివరలో భగవంతుడు జ్ఞాన మార్గం కంటే భక్తి మార్గమే సులభమైనదని, అదే సర్వోన్నతమైనదని స్పష్టం చేయడానికి ఈ శ్లోకం ఒక చక్కని వారధి.
ఎటువంటి ప్రాపంచిక ప్రతిఫలాపేక్ష లేని, కేవలం భగవత్ ప్రీతి కోసమే ఆరాధించే నిరుపాధిక ప్రేమ స్వరూపమే పరాభక్తి.
ఈ భక్తిని పొందిన జీవుడు సంపూర్ణంగా పరమాత్మ మయమైపోతాడు.