BG 18.56:సర్వ కార్యములు ��ేస్తూనే ఉన్నా, నా భక్తులు నన్నే పూర్తిగా ఆశ్రయిస్తారు. నా కృపచే వారు నిత్యశాశ్వతమైన మరియు అనశ్వరమైన ధామమును పొందుతారు.
సర్వకర్మాణ్యపి సదా కుర్వాణో మద్వ్యపాశ్రయః ।
మత్ప్రసాదాదవాప్నోతి శాశ్వతం పదమవ్యయమ్ ।। 56 ।।
మత్ప్రసాదాదవాప్నోతి శాశ్వతం పదమవ్యయమ్ ।। 56 ।।
సర్వ — సమస్త; కర్మాణి — పనులు; అపి — కూడా; సదా — ఎల్లపుడూ; కుర్వాణః — నిర్వర్తిస్తూ; మత్-వ్యపాశ్రయః — నన్నే పూర్తిగా ఆశ్రయించి; మత్ ప్రసాదాత్ — నా కృప చే; అవాప్నోతి — పొందుతారు; శాశ్వతం — నిత్యమైన; పదమ్ — ధామము; అవ్యయమ్ — అనశ్వరమైన.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
తల్లి చేతిని పట్టుకుని నడుస్తున్న పసిబిడ్డ ముఖాన్ని చూడు వాడికి ఎటువంటి భయమూ ఉండదు, ఎందుకంటే వాడికి తల్లిపై పూర్తి నమ్మకం ఉంది. సరిగ్గా అదే విధంగా పరమాత్మను నమ్ముకున్న భక్తుడు కూడా ఎటువంటి కర్మ బంధాలకు లోనుకాకుండా సురక్షితంగా ఉంటాడు.
శ్రీ కృష్ణుడు అభయమిస్తున్నాడు: 'నా భక్తుడు నిరంతరం సమస్త కర్మలు చేస్తున్నప్పటికీ, నన్నే పూర్తిగా ఆశ్రయించి ఉన్నందువల్ల, నా దివ్య కృప చేత శాశ్వతమైన, అనశ్వరమైన నా పరమ ధామాన్ని పొందుతాడు.'
ఇక్కడ 'మత్ప్రసాదాత్' అంటే భగవంతుని దివ్య కృప నాయనా. మన సాధన కంటే భగవంతుని కరుణే మనల్ని సంసారం దాటిస్తుంది.
మద్వ్యపాశ్రయుడైన భక్తునికి లౌకిక విజయాలు, అపజయాలు సమానంగానే అనిపిస్తాయి. ఎందుకంటే అతడు అంతా దైవ లీలగానే భావిస్తాడు.
ఆయన కృపతో లభించేదే 'అవ్యయం పదమ్'.
ఈ శ్లోకంలో 'సర్వకర్మాణ్యపి సదా కుర్వాణో' అని చెప్పారు. అంటే భక్తుడు తన దైనందిన విధులను ఏమాత్రం విస్మరించవలసిన అవసరం లేదు. అతను ఉద్యోగం చేయవచ్చు, కుటుంబాన్ని పోషించవచ్చు, కానీ అంతరంగంలో మాత్రం నిరంతరం శ్రీకృష్ణుడినే ఆశ్రయించి ఉండాలి.
భగవంతుని కృప మన ప్రయత్నాల కంటే ఎంతో బలమైనది. మన తప్పులను క్షమించి మనకు మోక్షాన్ని ప్రసాదించేది ఆ కమలాక్షుని కరుణే.
సృష్టి లయలకు అతీతమైన, నిరంతరం దైవ ప్రేమతో వెలిగిపోయే పరమ వైకుంఠ లేదా గోలోక దివ్య ధామము.
ఈ ధామాన్ని చేరుకున్న భక్తుడు మళ్లీ ఈ భౌతిక దుఃఖమయ లోకంలో జన్మించడు.