BG 18.57:నన్నే నీ యొక్క పరమ లక్ష్యముగా చేసుకుని, నీ యొక్క ప్రతి కర్మను నాకే సమర్పించుము. బుద్ధి యోగమును ఆశ్రయించి, నీ చిత్తమును నా యందే ఎల్లప్పుడూ లగ్నం చేయుము.
చేతసా సర్వకర్మాణి మయి సన్న్యస్య మత్పరః ।
బుద్ధియోగముపాశ్రిత్య మచ్చిత్తః సతతం భవ ।। 57 ।।
బుద్ధియోగముపాశ్రిత్య మచ్చిత్తః సతతం భవ ।। 57 ।।
చేతసా — అంతఃకరణచే; సర్వ-కర్మాణి — సమస్త కర్మలను; మయి — నాకు; సన్న్యస్య — సమర్పిస్తూ; మత్పరః — నన్నే పరమ లక్ష్యముగా చేసుకుని; బుద్ధి-యోగం — బుద్ధిని భగవంతునితో ఏకం చేసి; ఉపాశ్రిత్య — ఆశ్రయించి; మత్-చిత్తః — చిత్తమును నా యందే లగ్నం చేసి; సతతం — ఎల్లప్పుడూ; భవ — ఉండుము.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
సాయంత్రం పూజ పూర్తయిన తర్వాత భక్తులు దేవుని హుండీలో సమర్పించే కానుకల వెనుక ఉన్న నిస్వార్థ భావాన్ని చూడు వారు తాము కష్టపడి సంపాదించిన దానిని దేవుని సేవకు సమర్పిస్తారు. సరిగ్గా అదే విధంగా మనం చేసే ప్రతి పనిని భగవంతునికి మనస్ఫూర్తిగా సమర్పించాలి.
శ్రీ భగవానుడు ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు: 'నీ మనస్సు చేత సమస్త కర్మలను నాకే సమర్పించుచు, నన్నే నీ పరమ గమ్యముగా భావించి, బుద్ధి యోగమును ఆశ్రయించి, నీ చిత్తమును నిరంతరము నా యందే లగ్నము చేయుము.'
ఇక్కడ 'బుద్ధియోగము' అంటే బుద్ధిని భగవంతునితో అనుసంధానం చేయడం నాయనా. మన విచక్షణను ప్రాపంచిక విషయాలకు కాక దైవ సేవకు ఉపయోగించడమే బుద్ధియోగం.
కర్మల సమర్పణ అనేది కేవలం నోటి మాట కాదు అంతఃకరణతో (చేతసా) జరగవలసిన పరమ పవిత్ర క్రియ.
నన్నే నీ సర్వోన్నత లక్ష్యంగా (మత్పరః) చేసుకో అని కృష్ణుడు అభయమిస్తున్నాడు.
ఈ శ్లోకంలో 'బుద్ధియోగముపాశ్రిత్య' అని చెప్పారు. బుద్ధి మనస్సు కంటే ఉన్నతమైనది. మనస్సు విషయాల వెంట పరుగెడుతుంటే, బుద్ధి దానికి వివేకాన్ని గుర్తుచేసి పరమాత్మ వైపు మళ్లించాలి. ఇదే నిజమైన మనోనిగ్రహం.
సతతం భవ అంటే ఇరవై నాలుగు గంటలూ దైవ చింతన కలిగి ఉండడం. లౌకిక పనులు చేస్తున్నా అంతరంగాన శ్రీకృష్ణుని మురళీ గానం వినబడుతూనే ఉండాలి.
తన సర్వ ఆలోచనలను, భావోద్వేగాలను శ్రీకృష్ణుడి పాదపద్మాల వద్దే ఉంచి, నిరంతరం దైవభావనలో జీవించే పరమ భక్తుడే మచ్చిత్తుడు.
మచ్చిత్తుడైన భక్తునికి లౌకిక ప్రపంచపు అలజడులు ఏమాత్రం తాకలేవు.