BG 18.6:ఫలములపై మమకారాసక్తి లేకుండా మరియు ప్రతిఫలాపేక్ష లేకుండా ఈ కార్యములు చేయబడాలి. ఇదే నా ఖచ్చితమైన మరియు సర్వోత్కృష్ట తీర్పు, ఓ అర్జునా.
ఏతాన్యపి తు కర్మాణి సంగం త్యక్త్వా ఫలాని చ ।
కర్తవ్యానీతి మే పార్థ నిశ్చితం మతముత్తమమ్ ।। 6 ।।
కర్తవ్యానీతి మే పార్థ నిశ్చితం మతముత్తమమ్ ।। 6 ।।
ఏతాని — ఇవి; అపి తు — ఖచ్చితముగా; కర్మాణి — కర్మలు (పనులు); సంగం — సంగము (మమకారాసక్తి); త్యక్త్వా — త్యజించి; ఫలాని — ఫలములు; చ — మరియు; కర్తవ్యాని — కర్తవ్యము అని అనుకుని చేయబడాలి; ఇతి — ఈ విధముగా; మే — నా యొక్క; పార్థ — అర్జునా, ప్రిథ పుత్రుడా; నిశ్చితం — ఖఛ్చితమైన; మతం — అభిప్రాయము; ఉత్తమం — సర్వోత్కృష్టమైన.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
గుడిలో నిత్యం ప్రసాదం వండే వంటవాణ్ణి గమనించండి. అతను రోజంతా ఎంతో కష్టపడి రుచికరమైన ప్రసాదాన్ని వండుతాడు. కానీ, ఆ ప్రసాదాన్ని అతను తిందామనో లేదా అమ్ముకుందామనో ఆశించడు. స్వామివారికి నివేదన చేసి భక్తులకు పంచిపెడతాడు. అతని మనస్సులో సేవ మాత్రమే ఉంటుంది. అదే విధంగా మన నిత్య జీవితంలోని కర్మలను కూడా భగవత్ సేవగా మార్చాలనేది శ్రీకృష్ణుడి ఈ శ్లోక సందేశం.
పరమాత్మ ఇక్కడ తన 'ఉత్తమమైన మరియు నిశ్చితమైన మతాన్ని' (నిశ్చితం మతముత్తమమ్) తెలియజేస్తున్నాడు. యజ్ఞాలు, దానాలు, తపస్సులు ఎంత పవిత్రమైనవైనప్పటికీ, వాటిని కూడా 'సంగం త్యక్త్వా' (మమకారాన్ని వదిలి) మరియు 'ఫలాని చ' (ప్రతిఫలాపేక్ష లేకుండా) చేయాలి. మనకు పనులపై హక్కు ఉన్నదే కానీ వాటి ఫలితాలపై కాదనే గీతలోని ప్రాథమిక సూత్రాన్ని ఇక్కడ భగవంతుడు మళ్ళీ నొక్కి చెప్తున్నాడు.
మనం చేసే పనులు మనల్ని బంధించకుండా ఉండాలంటే వాటిని 'కర్తవ్యం' అన్న భావనతో చేయాలి. సమాజంలో మన పాత్రను బాధ్యతాయుతంగా పోషిస్తూనే, వాటి ఫలితాలను పరమేశ్వరునికి వదిలివేయడమే నిజమైన వైరాగ్యం. ఇది సాధకుడికి మానసిక స్వేచ్ఛను ఇస్తుంది.
కర్మ చేయడం కంటే కర్మ వెనుక ఉన్న భావనను మార్చుకోవడమే ఆధ్యాత్మిక ఉన్నతికి మూలాధారం.
భగవంతుడు తన అభిప్రాయాన్ని 'మతముత్తమమ్' (సర్వోత్కృష్టమైన తీర్పు) అని పిలిచాడు. ఎందుకంటే కర్మలను పూర్తిగా వదిలేయడం అసంభవం. కానీ వాటిని నిస్వార్థంగా చేయడం వల్ల ఆ కర్మలే మోక్ష సాధనాలుగా మారుతాయి.
కర్తవ్యాచరణలో సంగత్వ త్యాగమే గీత యొక్క పరమ రహస్యం. మనం చేసే ఉద్యోగం, వ్యాపారం, లేదా గృహ బాధ్యతలలో ఈ భావనను అలవర్చుకుంటే ఒత్తిడి, ఆందోళనలు నశిస్తాయి.
పనుల పట్ల మరియు వాటి ద్వారా లభించే కీర్తి ప్రతిష్టల పట్ల ఉన్న అంధాభిమానాన్ని, అహంకారాన్ని వదిలివేయడం.
సంగత్వ త్యాగం వల్ల సాధకుడు సుఖదుఃఖాలకు చలించని సమత్వ స్థితిని పొందుతాడు.