BG 18.76:సర్వోత్కృష్ట శ్రీ కృష్ణ భగవానునకు మరియు అర్జునుడికి మధ్య జరిగిన ఈ మహాద్భుతమైన సంవాదమును పదేపదే గుర్తుచేసుకుంటూ, ఓ రాజా, నేను మళ్ళీ మళ్ళీ ఆనందిస్తున్నాను.
రాజన్ సంస్మృత్య సంస్మృత్య సంవాదమిమమద్భుతమ్ ।
కేశవార్జునయోః పుణ్యం హృష్యామి చ ముహుర్ముహుః ।। 76 ।।
కేశవార్జునయోః పుణ్యం హృష్యామి చ ముహుర్ముహుః ।। 76 ।।
రాజన్ — రాజా; సంస్మృత్య సంస్మృత్య — పదే పదే స్మరిస్తూ; సంవాదమ్ — సంవాదము; ఇమం — ఇది; అద్భుతమ్ — అద్భుతమైన; కేశవ-అర్జునయోః — శ్రీ కృష్ణ పరమాత్మ మరియు అర్జునుడి మధ్య జరిగిన; పుణ్యం — పవిత్రమైన; హృష్యామి — ఆనందిస్తున్నాను; చ — మరియు; ముహుః -ముహుః — పదే పదే. ఫ్రెడ్
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
సాయంత్రం పూజ ముగిసిన తర్వాత కూడా ఆలయంలో విన్న మధురమైన భజనల ధ్వని మన చెవులలో నిరంతరం మారుమోగుతూనే ఉంటుంది కదా దానిని తలచుకున్నప్పుడల్లా హృదయం ఆనందంతో ఉప్పొంగుతుంది. సరిగ్గా అదే విధంగా సంజయుడు శ్రీకృష్ణార్జునుల దివ్య సంవాదాన్ని పదే పదే గుర్తుచేసుకుంటూ పరమానందంలో తేలిపోతున్నాడు.
సంజయుడు పలికెను: 'ఓ రాజా! పుణ్యప్రదమైన, పరమ పవిత్రమైన కృష్ణార్జునుల ఈ దివ్య సంభాషణను నేను పదే పదే గుర్తుచేసుకుంటూ (స్మరిస్తూ), ప్రతి క్షణము అమితమైన ఆనందముతో పులకించిపోతున్నాను.'
ఇక్కడ 'సంస్మృత్య సంస్మృత్య' అని రెండుసార్లు వాడారు నాయనా. అంటే నిరంతర స్మరణ అని అర్థం. భగవంతుని లీలలు మనస్సులో అలా ముద్ర పడిపోవాలి.
భగవద్గీతను ఒక్కసారి చదివి వదిలేసేది కాదు దానిని నిరంతరం మననం (స్మరణ) చేసుకోవాలి.
ఆ స్మరణే మనలోని పాపాలన్నింటినీ కడిగివేస్తుంది.
ఈ శ్లోకంలో 'పుణ్యం' అని చెప్పారు. అంటే భగవద్గీతను స్మరించుకోవడం అత్యంత పుణ్యప్రదమైన క్రియ. దీనివల్ల మనో కాలుష్యం తొలగిపోయి అంతఃకరణ పవిత్రమవుతుంది. సంజయుడి హృదయం భక్తి రసంతో నిండిపోయింది.
నిరంతర భగవత్ స్మరణే భాగవత ధర్మంలో సర్వోత్కృష్టమైన సాధన. 'తస్మాత్ సర్వేషు కాలేషు మామనుస్మర యుధ్య చ' అని ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో శ్రీకృష్ణుడు ప్రబోధించాడు.
విషయాల వెంట పరుగెత్తే మనస్సును లాగి, నిరంతరం దైవ నామ రూపాలను, లీలలను స్మరించుకునేలా చేసే పవిత్ర సాధన.
ఈ సాధన వల్ల సాధకునికి లౌకిక ప్రపంచం పట్ల వైరాగ్యము, దైవం పట్ల అనన్య ప్రేమయుక్త భక్తి సిద్ధిస్తాయి.