Bhagavad Gita: Chapter 18, Verse 77

సాయంత్రం వేళ ఆలయంలో కర్పూర హారతి వెలిగించి స్వామివారి దివ్య మంగళ స్వరూపానికి అర్పించినప్పుడు, ఆ వెలుగులో స్వామివారి నవ్వుతున్న పెదవులు, కరుణా వీక్షణాలు చూస్తే మన కళ్లలో నీరు తిరుగుతుంది కదా ఈ శ్లోకంలో సంజయుడు గీతోపదేశం మధ్యలో శ్రీకృష్ణుడు ప్రదర్శించిన ఆ అనంతమైన అత్యద్భుత 'విశ్వరూపాన్ని' గుర్తుచేసుకుని ఆనందబాష్పాలు రాలుస్తున్నాడు.

సంజయుడు పలికెను: 'ఓ రాజా! హరి యొక్క (శ్రీకృష్ణుని) అత్యంత అద్భుతమైన, మనోహరమైన ఆ విశ్వరూపాన్ని నేను పదే పదే గుర్తుచేసుకుంటూ, పరమాశ్చర్యముతో పులకించిపోతూ, మళ్లీ మళ్లీ మహదానందాన్ని పొందుతున్నాను.'

ఇక్కడ 'రూపమత్యద్భుతం హరేః' అని చెప్పారు. పద్కొండవ అధ్యాయంలో భగవంతుడు చూపించిన విశ్వరూప దర్శనం సంజయుడి హృదయంలో శాశ్వతంగా నిలిచిపోయింది.

ఈ శ్లోకంలో కృష్ణుడిని 'హరిః' అని పిలిచారు. హరి అంటే భక్తుల పాపాలను, సంసార తాపాలను హరించేవాడు అని అర్థం. ఆ దివ్య నామాన్ని స్మరిస్తేనే సకల దుఃఖాలు తొలగిపోతాయి.

సంజయుడు పొందిన ఆనందం (మహద్ధర్షః) సామాన్యమైనది కాదు, అది బ్రహ్మానంద సదృశ్యం. గీతా పారాయణం మనల్ని కూడా ఆ దివ్య ఆనందంలో తేలియాడేలా చేస్తుంది.