BG 2.10:ఓ భరతవంశీయుడా! ఆ సమయంలో, ఇరు సైన్యాల మధ్యలో విషాదంలో మునిగియున్న అర్జునుడితో శ్రీకృష్ణుడు చిరునవ్వు నవ్వుతూ ఈ విధంగా పలికెను.
తమువాచ హృషికేశః ప్రహసన్నివ భారత ।సేనయోరుభయోర్మధ్యే విషీదంతమిదం వచః ।। 10 ।।
తమ్ — అతనితో; ఉవాచ — పలికెను; హృషికేశః — శ్రీ కృష్ణుడు, మనోఇంద్రియములకు అధిపతి; ప్రహసన్ — మందహాసముతో; ఇవ — అలాగ; భారత — ధృతరాష్ట్రా, భరత వంశీయుడా; సేనయోః — సైన్యముల; ఉభయోః — రెంటిలో; మధ్యే — మధ్యలో; విశీదంతం — శోకంలో ఉన్న వానితో; ఇదం — ఈ యొక్క; వచః — వాక్యములు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
దివ్య మందహాసం — పరమాత్మ చిరునవ్వు
సంక్షోభంలో పరమాత్మ చిరునవ్వు
The Divine Smile: Equanimity Amidst Crisis
అర్జునుడి తీవ్రమైన శోకానికి భిన్నంగా, ఇరు సైన్యాల మధ్యలో శ్రీకృష్ణుడు ప్రశాంతంగా మందహాసం చేశాడు. ఈ మందహాసం కేవలం లౌకిక నవ్వు కాదు, అది పరిస్థితి వెనుక ఉన్న ఉన్నత సత్యాన్ని గ్రహించిన జ్ఞాని యొక్క సమభావ ప్రతీక.
జ్ఞానోదయం పొందిన మహాత్ములు ఈ జగత్తును దోషరహితమైనదిగా భావిస్తారు. మంచి-చెడులనేవి ఆత్మ పరిణామ క్రమంలో భాగాలేనని వారు గ్రహిస్తారు.
భూకంపాలు, వరదలు, కష్టాలు భగవంతుని సృష్టిలో భాగమేనని ఛాందోగ్య ఉపనిషత్తు వివరిస్తుంది. జనులు అలసత్వంతో నిద్రాణమైనప్పుడు, వారి సామర్థ్యాలను మేల్కొలిపి బలపర్చడానికి ప్రకృతి ఇలాంటి విపత్తులను సృష్టిస్తుంది.
నిజమైన ప్రగతి అంటే భౌతిక విలాసాలు కాదు; అది అనేక జన్మల ప్రయాణంలో అంతర్గతంగా విచ్చుకునే ఆత్మ యొక్క దివ్యత్వం.
విపత్కర పరిస్థితులు వచ్చినప్పుడు కలత చెందకుండా, అవి మన మేలుకే సంభవించాయని నమ్మి సమస్థితిని కాపాడుకోవడమే నిజమైన జ్ఞానం.