BG 2.19:ఈ ఆత్మను చంపేదిగా భావించేవాడు మరియు చంపబడేదిగా అనుకునేవాడు — ఇద్దరూ సత్యాన్ని గ్రహించనివారే. ఎందుకంటే ఆత్మ ఎవరినీ చంపదు, ఎవరి చేతనూ చంపబడదు.
య ఏనం వేత్తి హంతారం యశ్చైనం మన్యతే హతమ్।ఉభౌ తౌ న విజానీతో నాయం హంతి న హన్యతే ।। 19 ।।
యః — ఎవరైతే; ఏనం — ఇది; వేత్తి — తెలుసుకుంటారో; హంతారం — చంపేది; యః — ఎవరైతే; చ — మరియు; ఏనం — ఇది; మన్యతే — అనుకుంటాడో; హతం — చంపబడేది; ఉభౌ — రెండూ; తౌ — వారు; న — కాదు; విజానీతః — జ్ఞానం కలిగిఉన్న; న — కాదు; అయం — ఇది; హంతి — చంపును; న — కాదు; హన్యతే — చంపబడును.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
మృత్యు భ్రాంతి
హింసా ధర్మములు
The Illusion of Death and the Duty of Action
ఆత్మ చంపుతుందని లేదా చంపబడుతుందని భావించేవారు అజ్ఞానులు. ఆత్మ ఎవరినీ చంపదు, ఎవరి చేతనూ చంపబడదు. శరీరమే మరణిస్తుంది కానీ ఆత్మ అమరమైనది.
సందర్భాన్ని బట్టి హింస అనేది ధర్మంగా లేదా అధర్మంగా మారుతుంది. సమాజ రక్షణ కోసం చేసే యుద్ధం హింసగా పరిగణించబడదు.
ఆత్మ నాశనరహితమైనది కాబట్టి యుద్ధంలో ఎవరూ ఎవరినీ చంపలేరు. అయితే, భౌతిక జగత్తులో దేహాన్ని నాశనం చేయడం సాధారణంగా పాపమే, ఎందుకంటే శరీరం ఆత్మ యొక్క ప్రయాణ సాధనం.
కానీ ఆక్రమణదారులు, అధర్మపరుల నుండి ధర్మాన్ని కాపాడటానికి చేసే యుద్ధం పరమ పవిత్రమైనది. అక్కడ హింస కూడా సమాజ కల్యాణం కోసం చేసే యజ్ఞం వంటిదే.
కర్తవ్య నిర్వహణలో వ్యక్తిగత రాగద్వేషాలకు తావుండకూడదు. ఆత్మ అమరత్వ జ్ఞానంతో, ధర్మాన్ని కాపాడటానికి యుద్ధరంగానికి సిద్ధం కావడమే అర్జునుడి తక్షణ కర్తవ్యం.