BG 2.20:ఆత్మకు ఏ కాలంలోనూ పుట్టుక అనేది లేదు, మరణం అనేది లేదు. అది పుట్టి మళ్లీ ఉనికి లేకుండా పోయేది కాదు. అది జన్మరహితమైనది, నిత్యమైనది, సనాతనమైనది, పురాతనమైనది. శరీరం చంపబడినా ఆత్మ చంపబడదు.
న జాయతే మ్రియతే వా కదాచిత్నాయం భూత్వా భవితా వా న భూయఃఅజో నిత్యః శాశ్వతోఽయం పురాణోన హన్యతే హన్యమానే శరీరే ।। 20 ।।
న జాయతే – జన్మించదు; మ్రియతే — మరణించదు; వా — లేదా; కదాచిత్ — ఎప్పుడైనా; న — కాదు; అయం — ఇది; భూత్వా — ఒకప్పుడు ఉండి; భవితా — భవిష్యత్తులో ఉండేది; వా — లేదా; న — కాదు; భూయః — ఇంకా; అజః — జన్మలేనిది; నిత్యః — నిత్యమైనది; శాశ్వతః — శాశ్వతమైనది; అయం — ఇది; పురాణః — సనాతనమైనది; న హన్యతే — నాశనం కానిది; హన్యమానే — నశించును; శరీరే — శరీరం ఎప్పుడైతే.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
షడ్వికార రహిత
ఆత్మ తత్త్వము
The Six Modifications and the Changeless Soul
ఆత్మకు జన్మ, మరణం లేవు. అది నిత్యమైనది, శాశ్వతమైనది, ప్రాచీనమైనది. శరీరం నశించినా అది నశించదు. శరీరానికి కలిగే ఏ మార్పులూ ఆత్మను స్పృశించవు.
ఆత్మకు ఆరంభం కానీ, ముగింపు కానీ లేదు. శరీరం కాలగమనంలో మార్పులకు లోనైనా, ఆత్మ ఎల్లప్పుడూ ఒకే విధంగా స్థిరంగా ఉంటుంది.
భౌతిక జగత్తులోని ప్రతి వస్తువూ కాలంతో పాటు ఆరు పరిణామాలకు (షడ్వికారాలు) లోనవుతుంది. కానీ ఆత్మ కాలానికి అతీతమైనది కనుక దానికి ఎలాంటి వికారాలు ఉండవు.
అందువల్ల శోకం అనేది కేవలం భౌతిక శరీర పరిమితుల వలనే కలుగుతుంది. శరీర మరణాన్ని ఆత్మ మరణంగా భావించడం అవివేకం.
శరీరం నశించినా ఆత్మ శాశ్వతంగా ఉంటుంది. ఈ సత్యాన్ని విశ్వసించినప్పుడు మరణ భయం తొలగిపోయి, కర్తవ్య నిర్వహణలో ధైర్యం కలుగుతుంది.