BG 2.26:ఒకవేళ ఈ ఆత్మ నిరంతరం పుడుతూ, చనిపోతూ ఉండేదే అని నువ్వు భావించినప్పటికీ, ఓ మహాబాహో! నువ్వు ఈ విధంగా దుఃఖించడం ఎంతమాత్రం సమంజసం కాదు.
అథ చైనం నిత్యజాతం నిత్యం వా మన్యసే మృతమ్ ।తథాపి త్వం మహాబాహో నైవం శోచితుమర్హసి ।। 26 ।।
అథ — అయినా ఒకవేళ; చ — మరియు; ఏనం — ఈ ఆత్మ; నిత్య జాతం — ఎప్పుడూ పుడుతూ ఉంటూ; నిత్యం — ఎప్పుడూ; వా — లేదా; మన్యసే — అని నీవు భావిస్తే; మృతం — చనిపోవుట; తథా అపి — అయినా సరే; త్వం — నీవు; మహా-బాహో — గొప్ప బలముగల చేతులున్నవాడా, అర్జునా; న — కాదు; ఏవం — ఈ విధంగా; శోచితుం — శోకించుట; అర్హసి — తగును.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
సిద్ధాంతాల వైవిధ్యం
నిరంతర చైతన్య ప్రవాహం
Even if the Soul is Subject to Birth and Death, Grief is Unjustified
శ్రీకృష్ణుడు ఇక్కడ అర్జునుడితో పరోక్షంగా చెబుతున్నాడు: ఒకవేళ నువ్వు ఆత్మ సనాతనమైనది అని నమ్మకుండా, ప్రతి జననంలో పుడుతూ, ప్రతి మరణంలో నశిస్తూ ఉంటుందని అనుకున్నా కూడా శోకించవలసిన పని లేదు.
ఆత్మ తత్త్వం గురించి ఉన్న వేరే సిద్ధాంతాలను అర్జునుడు నమ్మదలచాడేమో అని, శ్రీ కృష్ణుడు 'అథ' అన్న పదం వాడాడు. భారతదేశంలో ఉన్న వివిధ తాత్త్విక సిద్ధాంతాలు మరియు ఆత్మ తత్త్వంపై వాటి భిన్నమైన అవగాహనల నేపథ్యంలో ఈ శ్లోకాన్ని అర్థం చేసుకోవాలి.
మనం ఇక్కడ వీటి తత్త్వ వివరాలలోనికి వెళ్ళము. ఈ సిద్ధాంతాలన్నీ వేదములని ప్రామాణికంగా అంగీకరించాయి అని తెలుసుకుంటే ప్రస్తుతానికి సరిపోతుంది.
భారతీయ తత్త్వజ్ఞానం చారిత్రాత్మకంగా పన్నెండు శాస్త్రాలను కలిగి ఉంది. వీటిలో ఒక ఆరు వేదాలను ప్రామాణికంగా అంగీకరించాయి. మిగిలిన ఆరు తత్త్వ శాస్త్ర సిద్ధాంతాలు వేదాలను ప్రామాణికంగా అంగీకరించవు.
శ్రీ కృష్ణుడి సమయంలో కూడా, పునరుద్ధరించబడిన జీవ చైతన్యం, అశాశ్వతమైన ఆత్మ వంటి బౌద్ధ సిద్ధాంతాల లాంటివి ఉండిఉండవచ్చు. కాబట్టి శ్రీ కృష్ణుడు ఏమంటున్నాడంటే, ఒక జీవితకాలం నుండి ఇంకొక జీవితకాలంకు పునరుద్ధరించబడిన జీవ చైతన్య ప్రవాహం ఉంటుందని అర్జునుడు నమ్మినా, శోకించటము తగదు అని.
ఏ సిద్ధాంతం ప్రకారమైనా సరే, భౌతిక జీవితం యొక్క మార్పు సహజం. దీని కోసం ధైర్యం కోల్పోయి విధిని విస్మరించడం క్షత్రియ ధర్మానికి విరుద్ధం.
శ్రీకృష్ణుడు భగవద్గీతలో సకల సందిగ్ధతలను తొలగించడానికి భిన్న దృక్పథాలను ప్రదర్శిస్తూ అర్జునుడిని కర్తవ్యం వైపు నడిపిస్తున్నాడు.