BG 2.3:ఓ పార్థా! పిరికితనానికి లోనుకావటం నీకు తగదు, అది నీలో ఉండవలసినది కాదు. ఓ పరంతపా (శత్రువులను శిక్షించేవాడా)! ఈ నీచమైన హృదయ దౌర్బల్యాన్ని విడిచిపెట్టి, యుద్ధానికి లెమ్ము.
క్లైబ్యం మా స్మ గమః పార్థ నైతత్త్వయ్యుపపద్యతే ।క్షుద్రం హృదయదౌర్బల్యం త్యక్త్వోత్తిష్ఠ పరంతప ।। 3 ।।
క్లైబ్యం — పౌరుషహీనత్వం; మా స్మ — వద్దు; గమః — లొంగిపోవద్దు; పార్థ — అర్జున, ప్రిథ తనయుడా; న — కాదు; ఏతత్ — ఇది; త్వయి — నీకు; ఉపపద్యతే — తగదు; క్షుద్రం — నీచమైన; హృదయ — హృదయ; దౌర్బల్యం — బలహీనత; త్యక్త్వా — వదిలిపెట్టి; ఉత్తిష్ట — లెమ్ము; పరంతప — శత్రువులను జయించేవాడా.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
జ్ఞానోదయ మార్గంలో విజయవంతంగా ముందుకు వెళ్ళటానికి ఎంతో స్ఫూర్తి, ఉత్సాహం అవసరం. ఆశావహంతో, ఉత్సాహంతో, మరియు సామర్థ్యముతో ఉండి; బద్ధకం, దురలవాట్లు, అజ్ఞానం, మరియు మోహం వంటి ప్రాపంచిక మనస్సు యొక్క ప్రతికూలతలను అధిగమించాలి. శ్రీ కృష్ణుడు నేర్పు గల గురువు — అర్జునుడిని మందలించిన తరువాత ప్రోత్సహిస్తూ, ప్రస్తుత పరిస్థితిని ఎదుర్కోవటానికి అతని అంతర్గత శక్తిని పెంపొందిస్తున్నాడు.
తన వైభవోపేతమైన పుట్టుకకి తగని దౌర్బల్యానికి వశమైపోవద్దని అర్జునుడిని ఉత్సాహపరుస్తున్నాడు శ్రీ కృష్ణుడు. ఈ రెండు సంబోధనలూ — పార్థ మరియు పరంతప — అర్జునుని వారసత్వాన్ని మరియు సామర్థ్యాన్ని ఒకేసారి గుర్తు చేస్తున్నాయి.
అర్జునుడు అనుభవిస్తున్న మనోభావం నైతిక బాధ్యత కాదు, నిజమైన కారుణ్యమూ కాదు — అది శోకం, చిత్తభ్రాంతి మాత్రమే అని శ్రీ కృష్ణుడు విశదీకరిస్తున్నాడు. దీని మూలకారణం మానసిక బలహీనతలో ఉంది.
నిజమైన కరుణ మరియు విజ్ఞానంపై అతని ప్రవర్తన ఆధారపడివుంటే, అయోమయమూ, శోకమూ కలిగి ఉండేవి కావు. ఆత్మ అమరమని, దేహం నాశవంతమని తెలిసిన వాడికి ఈ విధమైన దుఃఖం ఉత్పన్నమవదు.
శ్రీ కృష్ణుడు మొదట మందలించాడు — క్లైబ్యం మా స్మ గమః అని. తర్వాత ప్రోత్సహించాడు — ఉత్తిష్ఠ అని. ఇది నిజమైన గురువు యొక్క పద్ధతి: ముందు శిష్యుని తప్పు స్పష్టంగా చూపించటం, తర్వాత సరైన దిశ చూపించటం.
క్షుద్రం అంటే చిన్నది, తక్కువైనది. హృదయ దౌర్బల్యాన్ని క్షుద్రం అని పిలవటం ద్వారా, అర్జునుని ప్రస్తుత స్థితి అతని నిజమైన స్వభావానికి తగదని నొక్కిచెప్తున్నాడు. ఇది అవమానం కాదు — మేల్కొల్పటానికి చేసిన నొప్పి.