BG 2.59:నిరాహారుడైన మానవునికి ఇంద్రియ విషయాల పట్ల గల ఆకర్షణ తాత్కాలికంగా నశించినా, వాటిపై గల రుచి (వాసన) అలాగే ఉంటుంది. కానీ పరమాత్ముని దర్శన దర్శించిన జ్ఞానికి ఆ సూక్ష్మ రుచి కూడా పూర్తిగా నశించిపోతుంది.
విషయా వినివర్తంతే నిరాహారస్య దేహినః ।
రసవర్జం రసోఽప్యస్య పరం దృష్ట్వా నివర్తతే ।। 59 ।।
రసవర్జం రసోఽప్యస్య పరం దృష్ట్వా నివర్తతే ।। 59 ।।
విషయాః — ఇంద్రియ విషయములు; వినివర్తంతే — నిగ్రహించు; నిరాహారస్య — స్వీయ సంయమం పాటించి; దేహినః — జీవాత్మకి; రస-వర్జం — రుచి తరిగిపోవుట; రసః — రుచి; అపి — కూడా; అస్య — అతనికి; పరం — పరమాత్మ; దృష్ట్వా — తెలుసుకున్న పిదప ; నివర్తతే — తరిగి పోవును.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
తాత్కాలిక నిగ్రహము వర్సెస్ దివ్య రుచి
భగవద్భక్తితో లభించు శాశ్వత వైరాగ్యం
Experiencing a Higher Spiritual Taste
ఉపవాస సమయంలో ఆహారం తీసుకోనప్పుడు లేదా జబ్బుపడినప్పుడు భౌతిక భోగాలపై తాత్కాలికంగా ఆసక్తి నశిస్తుంది. కానీ ఈ వైరాగ్యాలు తాత్కాలికమైనవే, ఎందుకంటే కోరికల బీజం మనస్సులోనే ఉంటుంది.
జీవాత్మ పరమాత్మ యొక్క అంశం కాబట్టి అది సదా అనంతానందం కోసమే తపిస్తుంది. భగవంతుని దివ్య రసాన్ని పొందినప్పుడే దానికి శాశ్వత తృప్తి లభిస్తుంది.
ఆ పరమాత్ముడే సమస్త రసములకు, ఆనందములకు నిధి. జీవాత్మ ఆ పరమ రసాన్ని పొందినప్పుడే నిజమైన ఆనందాన్ని అనుభవిస్తుంది. ఆ ఉన్నతమైన ఆనందాన్ని చవిచూశాక నిమ్న స్థాయి లౌకిక సుఖాలు రుచించవు.
రామకృష్ణ పరమహంస మహాత్ముడు చెప్పినట్లు: 'భక్తి అంటే సర్వోత్కృష్టమైన దానిపై ప్రేమ; మరియు నిమ్నస్థాయివి వాటంతట అవే వీగిపోతాయి'. భగవద్గీత కోరికలను కేవలం అణచివేయమని చెప్పడం లేదు, వాటిని భగవంతుని వైపు మళ్ళించి పునీతం చేయమని బోధిస్తోంది.
ఇంద్రియాలను బలవంతంగా అణచివేయడం వల్ల తాత్కాలికంగా కోరికలు తగ్గుతాయి కానీ పూర్తిగా నశించవు. భగవద్భక్తి ద్వారా ఉన్నతమైన దివ్య రసాన్ని పొందినప్పుడే భౌతిక భోగాలపై శాశ్వతమైన వైరాగ్యం ప్రాప్తిస్తుంది.