BG 2.61:కాబట్టి సాధకుడు తన ఇంద్రియాలన్నింటినీ అదుపులో ఉంచుకుని, నా యందు మనస్సు నిలిపి శరణాగతుడు కావాలి. ఎవరి ఇంద్రియాలు స్వాధీనంలో ఉంటాయో, అతని బుద్ధి స్థిరమైనది.
తాని సర్వాణి సంయమ్య యుక్త ఆసీత మత్పరః ।వశే హి యస్యేంద్రియాణి తస్య ప్రజ్ఞా ప్రతిష్ఠితా ।। 61 ।।
తాని — వాటిని; సర్వాణి — అన్నీ; సంయమ్య — లోబరచుకొని; యుక్త — ఐక్యమై; ఆసీత — కూర్చొని; మత్-పరః — నా యందు (శ్రీ కృష్ణుడు); వశే — వశమునందు; హి — నిజముగా; యస్య — ఎవరి యొక్క; ఇంద్రియాణి — ఇంద్రియములు; తస్య — వారి; ప్రజ్ఞా — పరిపూర్ణ జ్ఞానము; ప్రతిష్ఠితా — స్థిరంగా ఉండును.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
భగవద్భక్తితో ఇంద్రియ నిగ్రహం
మనోలగ్నమే మోక్షమార్గం
Subjugation of the Senses through Devotion
ఈ శ్లోకంలో 'యుక్తః' (కూడియున్న) అన్న పదం 'భక్తితో లీనమైన' అనే అర్థంతో ఉన్నది, మరియు ‘మత్ పరః’ అంటే 'శ్రీ కృష్ణుడి పట్ల’. 'ఆసీత' అన్న పదాన్ని ఉపమానముగా 'నెలకొని లేదా స్థితమైఉండి' అని అర్థం చేసుకోవచ్చు.
చంచలమైన మనస్సు, ఇంద్రియములను మచ్చిక చేసుకోవలసిన అవసరం ఉందని చెప్పిన శ్రీ కృష్ణుడు, ఇప్పుడు వాటిని సరియైన పద్ధతిలో ఎలా ఉపయోగించాలో తెలియచేస్తున్నాడు, అదే భగవత్ భక్తిలో నిమగ్నమవుట.
బలవంతపు అణచివేత కన్నా, ఇంద్రియాలను భగవత్ సేవలో నిమగ్నం చేయడం అత్యంత సురక్షితమైన మార్గం.
యోగ సాధనలో ఇంద్రియ నిగ్రహం చాలా కష్టమైన ప్రక్రియ. కానీ మనస్సును పరమాత్ముని యందు నిలపడం ద్వారా, ఇంద్రియాలకు అత్యున్నతమైన ఆనందం లభిస్తుంది. దీనితో అవి ప్రాపంచిక ఆకర్షణలను సహజంగానే వీడిపోతాయి.
స్థితప్రజ్ఞుడి యొక్క ప్రధాన లక్షణం - తన సమస్త ఇంద్రియాలను భగవత్ సేవలోనే వినియోగించడం.
ఎవరైతే తమ ఇంద్రియాలను పూర్తిగా స్వాధీనం చేసుకుంటారో, వారి బుద్ధి చలించకుండా పరమాత్ముని యందు స్థిరంగా ఉంటుంది.
ఇదే బ్రాహ్మీ స్థితికి చేరుకునే తొలి మెట్టు.