BG 2.69:సమస్త ప్రాణులకు ఏది రాత్రి (చీకటి) గా ఉంటుందో, ఆ సంయమి (యోగి) కి అది మేల్కొనే సమయం (ఆధ్యాత్మిక చైతన్యం). సమస్త ప్రాణులు ఏ లౌకిక విషయాలలో మేల్కొని ఉంటాయో, ఆత్మదర్శియైన మునికి అది రాత్రి (చీకటి) తో సమానం.
యా నిశా సర్వభూతానాం తస్యాం జాగర్తి సంయమీ ।యస్యాం జాగ్రతి భూతాని సా నిశా పశ్యతో మునేః ।। 69 ।।
యా — ఏదైతే; నిశా — రాత్రి; సర్వ-భూతానాం — అన్ని ప్రాణులకు; తస్యాం — దాని యందు; జాగర్తి — మేల్కొని ఉండు; సంయమీ — ఆత్మ నియంత్రణ/సంయమం కల; యస్యాం — దేనిలో అయితే; జాగ్రతి — మేల్కొని ఉండు; భూతాని — ప్రాణులు; సా — అది ; నిశా — రాత్రి; పశ్యతః — చూచును; మునేః — ముని.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
జ్ఞానికి పగలైనది లౌకికునికి రాత్రి
రెండు విరుద్ధ ప్రపంచాల వైరుధ్యం
The Two Polar Worlds of the Sage and the Ignorant
శ్రీ కృష్ణుడు ఇక్కడ పగలు రాత్రులను ఉపమానంగా ప్రయోగించాడు. జనులు తరచుగా ఈ శ్లోక పదాలని ఉన్నదున్నట్లుగా తీసుకొని, తాత్పర్యాన్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకుంటారు. ఒకానొక కాలంలో 'ఖడే శ్రీ బాబా' అనే ఆయన ఉండేవాడు. ఆయన ముప్పై-ఐదు సంవత్సరాలు నిద్రపోలేదు, ఈ శ్లోకాన్ని బట్టి అలా చేశాడు.
కానీ శ్రీ కృష్ణుడి మాటలకు నిజమైన అర్థం తెలుసుకోవటానికి ప్రయత్నిద్దాం. లౌకిక దృక్పథంలో ఉండేవారు భౌతిక విషయాల భోగమే జీవిత విజయమనుకుంటారు అంటే 'పగలు' (వెలుగు), మరియు ఇంద్రియ సుఖాలు లేకపోవడమే 'రాత్రి' (చీకటి) అనుకుంటారు. జ్ఞానికి ఇది పూర్తిగా భిన్నం.
ఈ విధంగా జ్ఞాని, అజ్ఞాని ఒకే లోకంలో జీవిస్తున్నా వేర్వేరు మానసిక ప్రపంచాల్లో నివసిస్తారు.
ప్రాపంచిక జనులు లౌకిక విజయాలను పగలుగా చూస్తే, యోగి వాటిని ఆత్మకు హానికరమైన అజ్ఞాన రాత్రిగా భావిస్తాడు. యోగులకు భగవత్ అనుసంధానమే వెలుగైతే, లౌకికులకు ఆ ఆధ్యాత్మిక మార్గం అస్సలు అర్థం కాని చీకటి రాత్రిగా కనిపిస్తుంది.
నిజమైన సంయమనం అనేది బాహ్యంగా నిద్రపోకుండా ఉండడం కాదు, మనస్సును లౌకిక విషయాల నుండి విముఖం చేసి ఆధ్యాత్మిక చేతనలో మేల్కొలిపి ఉంచడం.
సత్యాన్ని, ఆత్మను చూసే ముని మాత్రమే ఈ మాయ యొక్క క్రీడను గ్రహించగలడు.
అతడే పరమార్థ జ్ఞానాన్ని పొందిన ధన్యుడు.