BG 2.7:నా కర్తవ్యం ఏమిటో నాకు తెలియటంలేదు మరియు ఆందోళన, పిరికితనము నన్ను ఆవహించాయి. నేను నీ శిష్యుడను, నీకు శరణాగతుడను. నాకు నిజముగా ఏది శ్రేయస్కరమో దానిని ఉపదేశించుము.
కార్పణ్యదోషోపహతస్వభావఃపృచ్ఛామి త్వాం ధర్మసమ్మూఢచేతాః ।యచ్ఛ్రేయః స్యాన్నిశ్చితం బ్రూహి తన్మేశిష్యస్తేఽహం శాధి మాం త్వాం ప్రపన్నమ్ ।। 7 ।।
కార్పణ్య-దోషా — పిరికితనము అనెడు దోషము; ఉపహత — ముట్టడి చేయబడి; స్వ-భావః — స్వభావము; పృచ్ఛామి — అడుగుతున్నాను; త్వాం — మిమ్ములను; ధర్మ — ధర్మమును; సమ్మూఢ — కలవరపడ్డ; చేతాః — చిత్తముతో; యత్ — ఏది; శ్రేయః — శ్రేయస్కరము; స్యాత్ — అగునో; నిశ్చితం — నిశ్చయముగా; బ్రూహి — తెలుపుము; తత్ — అది; మే — నాకు; శిష్యః — శిష్యుడను; తే — నీ యొక్క; అహం — నేను; శాధి — దయచేసి ఉపదేశం చేయుము; మాం — నేను; త్వాం — నీకు; ప్రపన్నమ్ — శరణాగతుడను.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
శిష్యరికం — గురు చరణ సన్నిధి
అజ్ఞానాన్ని తొలగించే శరణాగతి
The Turning Point: Surrender to the Divine Guru
భగవద్గీతలో ఇదొక అద్భుతమైన ఘట్టం. శ్రీ కృష్ణుడి సఖుడు, బావ అయిన అర్జునుడు మొదటిసారి కృష్ణుడిని తన గురువుగా ఉండమని ప్రార్థిస్తున్నాడు. పిరికితనం (కార్పణ్య దోషం) తనను లొంగదీసుకుందని, తనకు శ్రేయస్కరమైన దారి ఏదో ఉపదేశించమని శరణు వేడుతున్నాడు.
ఆధ్యాత్మిక గురువు ద్వారానే మనం శాశ్వతమైన శ్రేయస్సు కలిగించే దివ్య జ్ఞానాన్ని తెలుసుకోగలమని ఉపనిషత్తులు, పురాణాలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి.
ముండకోపనిషత్తు ప్రకారం, సత్యాన్వేషి ఐనవాడు సమిధలను చేతబూని శ్రోత్రియుడు, బ్రహ్మనిష్ఠుడైన గురువునే ఆశ్రయించాలి. రామచరితమానస్ కూడా 'గురువు లేకుండా భవసాగరాన్ని దాటడం అసాధ్యం' అని నొక్కి చెబుతోంది.
శ్రీకృష్ణుడు భగవద్గీత 4.34లో ఇదే విషయాన్ని వివరిస్తూ, ప్రణిపాతం (వినయం), పరిప్రశ్న (అణకువతో కూడిన ప్రశ్న), సేవ ద్వారా గురువుని ప్రసన్నం చేసుకోవాలని చెప్పాడు.
తన పరిమితులను ఒప్పుకుని భగవంతునికి శరణాగతి చేసినప్పుడే మనిషి అజ్ఞానాంధకారం నుండి విముక్తుడై జ్ఞానమార్గంలో ప్రయాణిస్తాడు.