BG 2.9:సంజయుడు పలికెను: శత్రువులను శిక్షించేవాడైన అర్జునుడు, హృషీకేశుడైన శ్రీకృష్ణుడితో 'ఓ గోవిందా! నేను యుద్ధం చేయను' అని పలికి మౌనంలోకి వెళ్లిపోయాడు.
సంజయ ఉవాచ ।ఏవముక్త్వా హృషీకేశం గుడాకేశః పరంతప ।న యోత్స్య ఇతి గోవిందముక్త్వా తూష్ణీం బభూవ హ ।। 9 ।।
సంజయ ఉవాచ — సంజయుడు పలికెను; ఏవం — ఈ విధముగా; ఉక్త్వా — పలికిన; హృషీకేశం — మనోఇంద్రియములకు అధిపతి, శ్రీ కృష్ణుడితో; గుడాకేశః — అర్జునుడు, నిద్రని జయించినవాడు; పరంతపః — అర్జునుడు, శత్రువులను శిక్షించేవాడు; న యోత్స్యే — నేను యుద్ధం చేయను; ఇతి — అంటూ; గోవిందం — కృష్ణ, ఇంద్రియములకు ఆనందమునిచ్చే వాడా; ఉక్త్వా — పలికి; తూష్ణీం — మౌనము; బభూవ — అయ్యాడు; హ — అతను.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
మౌన సాధన — అంతర్మథనం
అర్జునుని అంతర్మథనం మరియు నిశ్శబ్దం
The Silence of the Warrior: Gudakesha's Resolve
శ్రీకృష్ణుడికి తన నిర్ణయాన్ని తెలియజేసి, 'నేను యుద్ధం చేయను' అని చెప్తూ అర్జునుడు మౌనంలోకి వెళ్ళిపోయాడు. సంజయుడు ఇరుపక్షాల పేర్లను చాలా వ్యూహాత్మకంగా ఉపయోగిస్తూ ధృతరాష్ట్రునికి భవిష్యత్తును సూచించాడు.
సంజయుడు వాడిన ఈ పదాలు అర్జునుడి తాత్కాలిక నైరాశ్యం సమసిపోతుందని, శ్రీకృష్ణుడు అతనిని నడిపిస్తాడని గూఢంగా చెప్తున్నాయి.
గోవిందా అని సంబోధించి అర్జునుడు మౌనం వహించాడు. గోవింద అంటే ఇంద్రియాలకు ఆనందం ఇచ్చేవాడు అని అర్థం. తన ఇంద్రియాలు వికలమైన సమయంలో ఆనందప్రదాత అయిన కృష్ణుడిని శరణు వేడడం అత్యంత సమంజసం.
ఈ మౌనం కేవలం పారిపోవడం కాదు, భగవంతుని ఉపదేశాన్ని స్వీకరించడానికి సిద్ధమయ్యే ఒక శూన్యస్థితి.
మన ఇంద్రియాలు, బుద్ధి వికలమైనప్పుడు సర్వనియంత అయిన పరమాత్మకు అప్పగించి మౌనంగా ఉండటమే శరణాగతికి ప్రథమ సోపానం.