BG 3.1:అర్జునుడు ఇలా పలికెను: ఓ జనార్దనా! సకామ కర్మ కంటే జ్ఞాన బుద్ధి శ్రేష్ఠమైనదని నీ అభిప్రాయమైతే, మరి నన్ను ఈ భీకరమైన యుద్ధ కర్మలో ఎందుకు నియోగిస్తున్నావు, కేశవా?
అర్జున ఉవాచ ।
జ్యాయసీ చేత్కర్మణస్తే మతా బుద్ధిర్జనార్దన ।
తత్కిం కర్మణి ఘోరే మాం నియోజయసి కేశవ ।। 1 ।।
జ్యాయసీ చేత్కర్మణస్తే మతా బుద్ధిర్జనార్దన ।
తత్కిం కర్మణి ఘోరే మాం నియోజయసి కేశవ ।। 1 ।।
అర్జున ఉవాచ — అర్జునుడు పలికెను; జ్యాయసీ — ఉన్నతమైనది; చేత్ — ఒకవేళ; కర్మణః — సకామ కర్మల కంటే; తే — నీకు; మతా — అనిపిస్తే; బుద్ధిః — బుద్ధి; జన���ర్దన — జనుల బాగోగులు చూసుకునేవాడా, కృష్ణా; తత్ — అప్పుడు; కిం — ఎందుకు; కర్మణి — పనులు; ఘోరే — ఘోరమైన; మామ్ — నన్ను; నియోజయసి — చేయమంటున్నావు; కేశవ — కృష్ణ, కేశి అనే రాక్షసుడిని సంహరించినవాడా; వ్యామిశ్రేణ ఇవ — నీ యొక్క అనేకార్థక/అస్పష్టమైన; వాక్యేన — మాటలతో; మోహయసి — భ్రమకు లోనగుచున్నది; ఇవ — ఆ విధంగా; మే — నా యొక్క; తత్ — కాబట్టి; ఏకం — ఒకటే; వద — దయచేసి చెప్పుము; నిశ్చిత్య — నిశ్చయముగా; యేన — దేనివలన; శ్రేయః — అత్యున్నత శ్రేయస్సు; అహం — నేను; ఆప్నుయాం — పొందవచ్చు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
జ్ఞాన-కర్మల మధ్య అర్జునుడి సందిగ్ధత
కర్మ కంటే జ్ఞానము శ్రేష్ఠమా?
Arjuna's Confusion: Is Knowledge Superior to Action?
ఈ శ్లోకంలో అర్జునుని ప్రశ్న మానవ మనస్తత్వంలోని సహజమైన పలాయనవాదాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. యుద్ధరంగంలో ఎదురైన క్లిష్ట పరిస్థితి నుండి తప్పించుకోవడానికి, కృష్ణుడు చెప్పిన ఆత్మజ్ఞానాన్ని అర్జునుడు ఒక సాకుగా వాడుకోవాలని చూస్తున్నాడు.
అర్జునుడు ఇలా పలికెను: ఓ జనార్దనా! జ్ఞానము అనేది కర్మ కంటే శ్రేష్ఠమైనదని నీ అభిప్రాయమైతే, మరి నన్ను ఈ ఘోరమైన యుద్ధములో ఎందుకు నియోగిస్తున్నావు, కేశవా?
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు కర్మయోగం యొక్క పవిత్రతను మరియు అవశ్యకతను వివరిస్తున్నాడు. సంసార సాగరంలో కొట్టుకుపోయే జీవుడికి నిష్కామ కర్తవ్య పాలన ఏ విధంగా రక్షణ కవచంగా నిలుస్తుందో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధారణ మానవుడు కర్మయోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
ఈ శ్లోకంలో అర్జునుని ప్రశ్న మానవ మనస్తత్వంలోని సహజమైన పలాయనవాదాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. యుద్ధరంగంలో ఎదురైన క్లిష్ట పరిస్థితి నుండి తప్పించుకోవడానికి, కృష్ణుడు చెప్పిన ఆత్మజ్ఞానాన్ని అర్జునుడు ఒక సాకుగా వాడుకోవాలని చూస్తున్నాడు.
నిజానికి కృష్ణుడు కర్మ సన్యాసాన్ని బోధించలేదు, కానీ కర్మఫల సన్యాసాన్ని బోధించాడు. ఈ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించలేకపోవడం వల్లే అర్జునుడికి ఈ సందిగ్ధత ఏర్పడింది.
అర్జునుడి దృష్టిలో తన సొంత బంధువులను సంహరించే యుద్ధం అత్యంత క్రూరమైన మరియు ఘోరమైన కర్మగా అనిపించింది. అందుకే అంతటి పాపకార్యంలో తనను ఎందుకు నియోగిస్తున్నావని ప్రశ్నించాడు.
భగవంతుడు నిర్దేశించిన కర్మలు బాహ్యంగా ఎంత కఠినంగా అనిపించినా, అవి లోక కళ్యాణం కోసం మరియు అంతఃకరణ శుద్ధి కోసం ఉద్దేశించబడినవే కానీ హింస కొరకు కాదు.