BG 3.12:యజ్ఞాలచే ప్రసన్నులైన దేవతలు మీ జీవిత పోషణకు అవసరమైన భౌతిక భోగాలను ప్రసాదిస్తారు. కానీ దేవతలు ఇచ్చిన ఆ భోగాలను వారికి సమర్పించకుండా (యజ్ఞ రూపంలో) తన కొరకే అనుభవించువాడు దొంగతో సమానుడు.
ఇష్టాన్భోగాన్హి వో దేవా దాస్యంతే యజ్ఞభావితాః ।
తైర్దత్తానప్రదాయైభ్యో యో భుంక్తే స్తేన ఏవ సః ।। 12 ।।
తైర్దత్తానప్రదాయైభ్యో యో భుంక్తే స్తేన ఏవ సః ।। 12 ।।
ఇష్టాన్ — కోరిన; భోగాన్ — జీవిత అవసరములు; హి — తప్పకుండా; వః — మీకు; దేవాః — దేవతలు; దాస్యంతే — అనుగ్రహించెదరు; యజ్ఞ-భావితాః — యజ్ఞముచే తృప్తి చెంది; తైః — వారిచే; దత్తాన్ — ఇవ్వబడిన వాటిని; అప్రదాయ — నివేదించకుండా; ఏభ్యః — వారికి; యః — ఎవరైతే; భుంక్తే — అనుభవిస్తారో; స్తేనః — దొంగలు; ఏవ — వాస్తవముగా; సః — వారు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

ప్రకృతి వనరులను దొంగిలించే చౌర్యం
భగవదర్పణ లేని భోగం మహా పాపం
The Sin of Consuming Resources Without Offering Gratitude
ఈ శ్లోకంలో కృష్ణుడు కృతజ్ఞత లేని మానవ జీవితాన్ని తీవ్రంగా ఖండించాడు. గాలి, నీరు, వెలుతురు వంటివన్నీ భగవంతుని ఉచిత ప్రసాదాలు. వాటిని అనుభవిస్తూ దేవునికి నివేదించకపోవడం తీవ్రమైన చౌర్య నేరమౌతుంది.
యజ్ఞములు చేయటం వలన తృప్తి చెందిన దేవతలు, జీవిత నిర్వహణకు అవసరమైన అన్నింటిని ప్రసాదిస్తారు. తమకు ఇవ్వబడిన దానిని, తిరిగి నివేదించకుండా, తామే అనుభవించే వారు, నిజానికి దొంగలే.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు కర్మయోగం యొక్క పవిత్రతను మరియు అవశ్యకతను వివరిస్తున్నాడు. సంసార సాగరంలో కొట్టుకుపోయే జీవుడికి నిష్కామ కర్తవ్య పాలన ఏ విధంగా రక్షణ కవచంగా నిలుస్తుందో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధారణ మానవుడు కర్మయోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
ఈ శ్లోకంలో కృష్ణుడు కృతజ్ఞత లేని మానవ జీవితాన్ని తీవ్రంగా ఖండించాడు. గాలి, నీరు, వెలుతురు వంటివన్నీ భగవంతుని ఉచిత ప్రసాదాలు. వాటిని అనుభవిస్తూ దేవునికి నివేదించకపోవడం తీవ్రమైన చౌర్య నేరమౌతుంది.
సహజ వనరులను నిర్లక్ష్యం చేయడం, పర్యావరణాన్ని నాశనం చేయడం కూడా ఒక రకమైన దొంగతనమేనని ఆధునిక కోణంలో గ్రహించవచ్చు.
దేవతలకు లేదా సమష్టి ప్రకృతికి కృతజ్ఞతగా సేవలను, హోమాలను తిరిగి అర్పించకుండా ఉండడం.
భోగాసక్తత వల్ల కృతజ్ఞతా భావాన్ని మర్చిపోవడమే పతనానికి మూలకారణం.