BG 3.18:అటువంటి ఆత్మారాముడైన జ్ఞానికి ఈ లోకంలో కర్మలు చేయడం వల్ల కలిగే ప్రయోజనమూ లేదు, కర్మలు చేయకపోవడం వల్ల వచ్చే నష్టమూ లేదు. అతను తన స్వార్థ ప్రయోజనాల కోసం ఏ ప్రాణిపైనా ఆధారపడడు.
నైవ తస్య కృతేనార్థో నాకృతేనేహ కశ్చన ।
న చాస్య సర్వభూతేషు కశ్చిదర్థవ్యపాశ్రయః ।। 18 ।।
న చాస్య సర్వభూతేషు కశ్చిదర్థవ్యపాశ్రయః ।। 18 ।।
న — ఉండదు; ఏవ — నిజముగా; తస్య — అతనికి; కృతేన — కర్తవ్య నిర్వహణ వలన; అర్థః — ప్రయోజనము; న — కాదు; అకృతేన — విధులు నిర్వర్తించకుండా; ఇహ — ఇక్కడ/ఈ లోకమున; కశ్చన — ఏదైనా; న — ఉండదు; చ — మరియు; అస్య — ఆ వ్యక్తికి; సర్వ-భూతేషు — సమస్త ప్రాణుల తోనూ; కశ్చిత్ — ఏదైనా; అర్థ — అవసరము; వ్యపాశ్రయః — ఆధార పడటానికి.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
కర్మలతో బంధింపబడని జీవన్ముక్తుడు
ఎవరిపైనా ఆధారపడని సంపూర్ణ స్వేచ్ఛ
The Wise Soul is Independent of All Material Objects
ఆత్మజ్ఞాని అయినవాడు సమాజంలో పనులు చేసినా లేదా చేయకపోయినా అతనికి వచ్చే పుణ్యము కానీ, పోయే పాపము కానీ ఏమీ ఉండదు. అతడు కర్మల పరిధిని దాటిన గుణాతీతుడు.
ఇటువంటి ఆత్మ-జ్ఞానులైన వారు తమ విధులను (కర్మలను) చేయటం వలన కానీ, చేయకపోవటం వలన కానీ, వారికి వచ్చేది, పోయేవి (లాభనష్టాలు) ఏమీ ఉండవు. తమ స్వార్థ ప్రయోజనం కోసం వారు ఇతర జీవుల మీద ఆధార పడవలసిన అవసరమూ లేదు.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు కర్మయోగం యొక్క పవిత్రతను మరియు అవశ్యకతను వివరిస్తున్నాడు. సంసార సాగరంలో కొట్టుకుపోయే జీవుడికి నిష్కామ కర్తవ్య పాలన ఏ విధంగా రక్షణ కవచంగా నిలుస్తుందో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధారణ మానవుడు కర్మయోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
ఆత్మజ్ఞాని అయినవాడు సమాజంలో పనులు చేసినా లేదా చేయకపోయినా అతనికి వచ్చే పుణ్యము కానీ, పోయే పాపము కానీ ఏమీ ఉండదు. అతడు కర్మల పరిధిని దాటిన గుణాతీతుడు.
వారు సమాజంలో తిరుగుతున్నా, వారి బుద్ధి నిరంతరం పరమాత్మ యందే లగ్నమై ఉంటుంది. తన వ్యక్తిగత ప్రయోజనాల కోసం వారు ఎవరినీ ఆశ్రయించరు.
వ్యపాశ్రయం అనగా తన సుఖం కోసం లేదా రక్షణ కోసం భౌతిక వస్తువులను గానీ, వ్యక్తులను గానీ ఆశ్రయించడం.
ఆత్మజ్ఞాని కేవలం పరమాత్మనే ఆశ్రయిస్తాడు తప్ప భౌతిక జగత్తును కాదు.