BG 3.28:కానీ ఓ మహాబాహో! గుణముల విభాగము మరియు కర్మల విభాగము యొక్క యథార్థాన్ని తెలిసిన తత్వజ్ఞాని, ఇంద్రియములు తమ తమ ఇంద్రియ విషయములలో ప్రవర్తిస్తున్నాయని గ్రహించి వాటిపై ఆసక్తుడు కాడు.
తత్త్వవిత్తు మహాబాహో గుణకర్మవిభాగయోః ।
గుణా గుణేషు వర్తంత ఇతి మత్వా న సజ్జతే ।। 28 ।।
గుణా గుణేషు వర్తంత ఇతి మత్వా న సజ్జతే ।। 28 ।।
తత్త్వ-విత్ — సత్యమును ఎరిగినవాడు; తు — కానీ; మహా-బాహో — గొప్ప బాహువులు కలవాడా; గుణ-కర్మ — గుణములు మరియు కర్మలచే; విభాగయోః — తారతమ్యము గుర్తించును; గుణాః — ఇంద్రియ-మనస్సు రూపంలో ఉన్న ప్రకృతి గుణములు; గుణేషు — ఇంద్రియ గ్రాహ్య వస్తువుల రూపంలో ఉన్న ప్రకృతి గుణములు; వర్తంతే — ప్రవర్తిల్లును; ఇతి — ఈ విధంగా; మత్వా — తెలుసుకొని; న, సజ్జతే — ఆసక్తితో ఉండరు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
గుణ-కర్మల పరమ సత్య విభాగం
గుణములే గుణముల యందు చలిస్తున్నవనే జ్ఞానం
The Wise Discern the Truth of Modes and Actions
తత్వవిత్తు అనగా పరమ సత్యాన్ని తెలిసినవాడు. అతనికి తెలుసు — కంటి చూపు అనేది కన్ను (ఇంద్రియ గుణం) మరియు రూపం (విషయ గుణం) ల కలయిక మాత్రమే. ఇందులో ఆత్మకు ఎలాంటి సంబంధం లేదు.
ఓ మహా బాహువులున్న అర్జునా, జ్ఞానులు, ప్రకృతి-గుణములు మరియు కర్మ నుండి జీవాత్మను వేరుగా చూస్తారు. గుణములే (ఇంద్రియములు, మనస్సు వంటి రూపంలో ఉన్న) గుణముల (ఇంద్రియ గ్రాహ్య విషయ వస్తు రూపంలో) యందు కదులుతున్నవని తెలుసుకుని వాటి యందు ఆసక్తులు కారు.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు కర్మయోగం యొక్క పవిత్రతను మరియు అవశ్యకతను వివరిస్తున్నాడు. సంసార సాగరంలో కొట్టుకుపోయే జీవుడికి నిష్కామ కర్తవ్య పాలన ఏ విధంగా రక్షణ కవచంగా నిలుస్తుందో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధారణ మానవుడు కర్మయోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
తత్వవిత్తు అనగా పరమ సత్యాన్ని తెలిసినవాడు. అతనికి తెలుసు — కంటి చూపు అనేది కన్ను (ఇంద్రియ గుణం) మరియు రూపం (విషయ గుణం) ల కలయిక మాత్రమే. ఇందులో ఆత్మకు ఎలాంటి సంబంధం లేదు.
ఈ సత్యాన్ని గ్రహించడం వల్ల జ్ఞాని ఇంద్రియ సుఖదుఃఖాలకు చలించడు. అతడు నిరంతరం ఆత్మ యందే స్థితుడై ఉంటాడు.
తత్వవిత్తు ప్రకృతికి మరియు ఆత్మకు గల వ్యత్యాసాన్ని స్పష్టంగా తెలుసుకున్న వివేకి.
ఈ వివేకమే సాధకుడిని సంసార బంధాల నుండి విముక్తుడిని చేస్తుంది.