BG 3.5:ఈ సృష్టిలో ఏ మానవుడూ ఒక్క క్షణం కూడా కర్మ చేయకుండా జీవించలేడు. ఎందుకంటే, ప్రతి ఒక్కరూ ప్రకృతి నుండి ఉత్పన్నమైన త్రిగుణాల (సత్వ, రజో, తమో గుణాల) చేత బలవంతంగా కర్మల యందు నియోగింపబడుతున్నారు.
న హి కశ్చిత్ క్షణమపి జాతు తిష్ఠత్యకర్మకృత్ ।
కార్యతే హ్యవశః కర్మ సర్వః ప్రకృతిజైర్గుణైః ।। 5 ।।
కార్యతే హ్యవశః కర్మ సర్వః ప్రకృతిజైర్గుణైః ।। 5 ।।
న — కాదు; హి — నిజముగా; కశ్చిత్ — ఎవరూ కూడా; క్షణం — క్షణ కాలము; అపి — కూడా; జాతు — ఎప్పటికిని; తిష్ఠతి — ఉండుట; అకర్మ-కృత్ — కర్మ చేయకుండా; కార్యతే — చేయబడును; హి — తప్పకుండా; అవశః — నిస్సహాయంగా; కర్మ — పని; సర్వః — అన్నీ; ప్రకృతి-జైః — భౌతిక ప్రకృతి జనితములైన; గుణైః — గుణముల చేత.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
ప్రకృతి గుణాల అనివార్య ప్రభావం
ఒక్క క్షణమైనా కర్మ చేయకుండా ఉండలేము
The Compelling Force of Nature's Modes
జీవుని స్థూల మరియు సూక్ష్మ శరీరాలు ప్రకృతి సిద్ధమైన సత్వ, రజో, తమో గుణాల చేత నిర్మితమయ్యాయి. ఈ గుణాల ప్రభావం వల్ల ప్రతి ఒక్కరూ తమ స్వభావానికి తగినట్లు నిరంతరం ఆలోచనలు, పనులు చేస్తూనే ఉంటారు.
ఎవ్వరూ కూడా ఒక్క క్షణం కూడా కర్మను ఆచరించకుండా ఉండలేరు. నిజానికి, అన్ని ప్రాణులు తమతమ ప్రకృతి జనితమైన స్వభావాలచే (త్రి-గుణములు) ప్రేరితమై కర్మలు చేయవలసియే ఉండును.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు కర్మయోగం యొక్క పవిత్రతను మరియు అవశ్యకతను వివరిస్తున్నాడు. సంసార సాగరంలో కొట్టుకుపోయే జీవుడికి నిష్కామ కర్తవ్య పాలన ఏ విధంగా రక్షణ కవచంగా నిలుస్తుందో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధారణ మానవుడు కర్మయోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
జీవుని స్థూల మరియు సూక్ష్మ శరీరాలు ప్రకృతి సిద్ధమైన సత్వ, రజో, తమో గుణాల చేత నిర్మితమయ్యాయి. ఈ గుణాల ప్రభావం వల్ల ప్రతి ఒక్కరూ తమ స్వభావానికి తగినట్లు నిరంతరం ఆలోచనలు, పనులు చేస్తూనే ఉంటారు.
కాబట్టి, కర్మలను పూర్తిగా ఆపడం అనేది ఎవరికీ అసాధ్యం. చేయవలసింది కర్మలను ఆపడం కాదు, వాటిని భగవదర్పితంగా మార్చడం.
త్రిగుణాలు అనగా సత్వగుణం (జ్ఞానము, ప్రశాంతత), రజోగుణం (ఆశ, ఆవేశము, క్రియాశీలత), తమోగుణం (బద్ధకము, అజ్ఞానము).
ఈ గుణాలే మానవుని సమస్త ప్రవృత్తులకు, నిర్ణయాలకు మరియు కర్మలకు మూలకారకాలు.