BG 3.9:భగవదర్పితంగా (యజ్ఞార్థం) చేసే కర్మలు తప్ప ఇతర లౌకిక కర్మలన్నీ ఈ లోకంలో బంధనాలను కలిగిస్తాయి. కాబట్టి ఓ కుంతీపుత్రా! నీవు ఫలాసక్తిని వీడి భగవంతుని ప్రీతి కొరకే కర్తవ్య కర్మలను యజ్ఞరూపంగా ఆచరించుము.
యజ్ఞార్థాత్ కర్మణోఽన్యత్ర లోకోఽయం కర్మబంధనః ।
తదర్థం కర్మ కౌంతేయ ముక్తసంగః సమాచర ।। 9 ।।
తదర్థం కర్మ కౌంతేయ ముక్తసంగః సమాచర ।। 9 ।।
యజ్ఞ-అర్థాత్ — యజ్ఞం కోసం; కర్మణః — కర్మల కంటే; అన్యత్ర — వేరే; లోకః — ఈ భౌతిక ప్రపంచం; అయం — ఈ యొక్క; కర్మ-బంధనః — కర్మ బంధనము; తత్ — దాని; అర్థం — కోసం; కర్మ — కర్మలు (చర్యలు); కౌంతేయ — అర్జునా, కుంతీ పుత్రుడా; ముక్త-సంగః — ఫలాసక్తి రహితంగా; సమాచర — సరిగ్గా చేయుము.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
భగవదర్పిత కర్మలే యజ్ఞ స్వరూపం
ఫలాసక్తి లేని కర్మల వల్ల బంధన విముక్తి
Work as an Offering (Yajna) Free from Bondage
వేదాలలో యజ్ఞం అంటే కేవలం హోమగుండంలో నెయ్యి వేయడం మాత్రమే కాదు. భగవద్గీతలో కృష్ణుడు యజ్ఞ భావనను విస్తృతం చేశాడు. సమాజ సేవ, కర్తవ్య పాలన, భగవద్భక్తితో చేసే ప్రతి పనీ యజ్ఞమే.
పనులని ఒక యజ్ఞం లాగా, భగవత్ అర్పితంగా చేయాలి, లేదా, ఆ పనులు మనలను ఈ జగత్తులో కర్మబంధములలో కట్టివేస్తాయి. కాబట్టి, ఓ కుంతీ పుత్రుడా, నీకు నిర్దేశింపబడిన విధులను, వాటి ఫలితములపై ఆసక్తి లేకుండా, ఈశ్వర తృప్తి కోసం నిర్వర్తించుము.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు కర్మయోగం యొక్క పవిత్రతను మరియు అవశ్యకతను వివరిస్తున్నాడు. సంసార సాగరంలో కొట్టుకుపోయే జీవుడికి నిష్కామ కర్తవ్య పాలన ఏ విధంగా రక్షణ కవచంగా నిలుస్తుందో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధారణ మానవుడు కర్మయోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
వేదాలలో యజ్ఞం అంటే కేవలం హోమగుండంలో నెయ్యి వేయడం మాత్రమే కాదు. భగవద్గీతలో కృష్ణుడు యజ్ఞ భావనను విస్తృతం చేశాడు. సమాజ సేవ, కర్తవ్య పాలన, భగవద్భక్తితో చేసే ప్రతి పనీ యజ్ఞమే.
యజ్ఞార్థం కాని కర్మలన్నీ జీవుడిని ఈ సంసార చక్రంలో బంధిస్తాయి. కాబట్టి ఓ అర్జునా! నిష్కాముడివై కర్మలను యజ్ఞ రూపంలో ఆచరించు అని ఉపదేశించాడు.
ముక్తసంగుడు అనగా కర్మ ఫలితంపై ఎటువంటి మమకారం లేనివాడు. ఫలితం విజయం సాధించినా, అపజయం పొందినా సమబుద్ధితో ఉండేవాడు.
ఈ సమత్వ భావనే మానవుడిని పరమపద ప్రాప్తికి యోగ్యుడిని చేస్తుంది.