BG 4.21:ఆశలన్నింటినీ విడిచిపెట్టి, మనస్సును మరియు ఇంద్రియములను సంపూర్ణ నిగ్రహంలో ఉంచుకొని, సమస్త మమకారములను త్యజించి, కేవలం శరీర నిర్వహణ కోసమే కర్మలు ఆచరించే సాధకునికి ఎటువంటి పాప కర్మలూ అంటవు.
నిరాశీర్యతచిత్తాత్మా త్యక్తసర్వపరిగ్రహః ।
శారీరం కేవలం కర్మ కుర్వన్నాప్నోతి కిల్బిషమ్ ।। 21 ।।
శారీరం కేవలం కర్మ కుర్వన్నాప్నోతి కిల్బిషమ్ ।। 21 ।।
నిరాశీః — ఆశలు లేకుండా; యత — నియంత్రించి; చిత్త-ఆత్మా — మనస్సు మరియు బుద్ధి; త్యక్త — త్యజించి; సర్వ — అన్ని; పరిగ్రహః — నాది అన్న భావమును; శారీరం — శారీరక; కేవలం — కేవలము; కర్మ — పనులు; కుర్వన్ — చేస్తూ; న, ఆప్నోతి — ఎప్పుడూ పొందదు; కిల్బిషమ్ — పాపము.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

నియంత్రిత మనస్సు మరియు శారీరక కర్మలు
పాప రహిత నిరాశ్రయ జీవన విధానము
Controlled Mind and Senses: Action for Bodily Sustenance
ఆశారహితుడై, మమకార రహితుడై, మనస్సును మరియు ఇంద్రియాలను సంపూర్ణంగా నియంత్రించుకున్న సాధకుడు కేవలం శరీర పోషణ కోసం మాత్రమే కర్మలు ఆచరిస్తాడని, అట్టివానికి ఎటువంటి పాపమూ అంటదని శ్రీకృష్ణుడు హామీ ఇస్తున్నాడు.
ఆశలన్నింటినీ విడిచిపెట్టి, మనస్సును మరియు ఇంద్రియములను సంపూర్ణ నిగ్రహంలో ఉంచుకొని, సమస్త మమకారములను త్యజించి, కేవలం శరీర నిర్వహణ కోసమే కర్మలు ఆచరించే సాధకునికి ఎటువంటి పాప కర్మలూ అంటవు.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు జ్ఞాన కర్మ సన్న్యాస యోగం యొక్క పరమ పవిత్ర రహస్యాలను వివరిస్తున్నాడు. సంసార సాగరంలో కొట్టుకుపోయే జీవుడికి నిష్కామ కర్తవ్య పాలన మరియు దైవ శరణాగతి ఏ విధంగా రక్షణ కవచాలుగా నిలుస్తాయో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధారణ సాధకుడు కర్మయోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
ఆశారహితుడై, మమకార రహితుడై, మనస్సును మరియు ఇంద్రియాలను సంపూర్ణంగా నియంత్రించుకున్న సాధకుడు కేవలం శరీర పోషణ కోసం మాత్రమే కర్మలు ఆచరిస్తాడని, అట్టివానికి ఎటువంటి పాపమూ అంటదని శ్రీకృష్ణుడు హామీ ఇస్తున్నాడు.
కర్మలు చేయడం పాపం కాదు, కర్మల వెనుక ఉండే స్వార్థపూరిత ఇంద్రియ లోలత్వమే పాపానికి మూల కారణం.
సర్వపరిగ్రహ త్యాగం అంటే బాహ్య వస్తువులను పారేయడం కాదు, 'ఇది నాది' అనే భౌతిక స్వామ్య భావనను హృదయం నుండి శాశ్వతంగా తొలగించడం.
సమస్తమూ భగవంతునిదే అని భావించి జీవించే సాధకుడికి ఈ సృష్టిలోని ఏ వస్తువుతోనూ బంధం ఏర్పడదు.