BG 4.22:అప్రయత్నముగా లభించిన దానితోనే సంపూర్ణ తృప్తి పొందుతూ, సుఖదుఃఖాలు లాభనష్టాల వంటి సమస్త ద్వంద్వములకు అతీతుడై, అసూయను వీడి, జయాపజయములలో సమత్వ బుద్ధి కలిగి ఉండే సాధకుడు కర్మలు ఆచరిస్తున్నప్పటికీ వాటిచే బంధింపబడడు.
యదృచ్ఛాలాభసంతుష్టో ద్వంద్వాతీతో విమత్సరః ।
సమః సిద్ధావసిద్దౌ చ కృత్వాపి న నిబధ్యతే ।। 22 ।।
సమః సిద్ధావసిద్దౌ చ కృత్వాపి న నిబధ్యతే ।। 22 ।।
యదృచ్ఛా— అప్రయత్నముగానే లభించిన; లాభ — లాభము; సంతుష్టో — తృప్తి; ద్వంద్వ — ద్వంద్వములకు (సుఖ-దుఃఖములవంటి); అతీతః — అతీతుడు; విమత్సరః — అసూయా రహితుడై; సమః — సమత్వముతో; సిద్దౌ — జయమునందు; అసిద్దౌ — అపజయమునందు; చ — మరియు; కృత్వా — కర్మలను చేయుచూ; అపి — ఉన్నాసరే; న, నిబధ్యతే — బంధింపబడడు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
ద్వంద్వాతీత సమత్వ బుద్ధి
యదృచ్ఛా లాభ సంతుష్టుడైన యోగి
Content With Unsolicited Gain: Free From Duality
అప్రయత్నంగా లభించిన దానితో సంపూర్ణంగా తృప్తి చెంది, అసూయ లేకుండా, సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించిన సాధకుడు గెలుపోటములలో సమతుల్యత కలిగి ఉంటాడని, అట్టివాడు కర్మలు చేస్తూనే ఉన్నా బంధింపబడడని శ్రీకృష్ణుడు ప్రకటిస్తున్నాడు.
అప్రయత్నముగా లభించిన దానితోనే సంపూర్ణ తృప్తి పొందుతూ, సుఖదుఃఖాలు లాభనష్టాల వంటి సమస్త ద్వంద్వములకు అతీతుడై, అసూయను వీడి, జయాపజయములలో సమత్వ బుద్ధి కలిగి ఉండే సాధకుడు కర్మలు ఆచరిస్తున్నప్పటికీ వాటిచే బంధింపబడడు.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు జ్ఞాన కర్మ సన్న్యాస యోగం యొక్క పరమ పవిత్ర రహస్యాలను వివరిస్తున్నాడు. సంసార సాగరంలో కొట్టుకుపోయే జీవుడికి నిష్కామ కర్తవ్య పాలన మరియు దైవ శరణాగతి ఏ విధంగా రక్షణ కవచాలుగా నిలుస్తాయో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధారణ సాధకుడు కర్మయోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
అప్రయత్నంగా లభించిన దానితో సంపూర్ణంగా తృప్తి చెంది, అసూయ లేకుండా, సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించిన సాధకుడు గెలుపోటములలో సమతుల్యత కలిగి ఉంటాడని, అట్టివాడు కర్మలు చేస్తూనే ఉన్నా బంధింపబడడని శ్రీకృష్ణుడు ప్రకటిస్తున్నాడు.
అసూయ లేకపోవడం (విమత్సరః) అనేది అత్యున్నత ఆధ్యాత్మిక లక్షణం. ఇతరుల ఎదుగుదలను చూసి సంతోషించగల హృదయం భక్తునికి ఉండాలి.
సుఖదుఃఖాలు అనేవి శీతోష్ణాల వలె ప్రకృతి సహజమైనవి. వాటిని భరిస్తూ పరమాత్మ యందు స్థిరపడడమే సాధకుని ధర్మం.
ఈ సమత్వ బుద్ధి అలవడినప్పుడే కర్మయోగం పరిపూర్ణమై మానవుడు మోక్షానికి అర్హుడు కాగలడు.