BG 4.23:ప్రాపంచిక బంధముల నుండి విముక్తుడై, దివ్యమైన ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానము నందు నిరంతరం బుద్ధిని నిలిపి, కేవలం భగవదర్పితముగా (యజ్ఞరూపముగా) కర్మలు ఆచరించే సాధకుని యొక్క సమస్త కర్మలు బ్రహ్మము నందే లయమైపోతాయి.
గతసంగస్య ముక్తస్య జ్ఞానావస్థితచేతసః ।
యజ్ఞాయాచరతః కర్మ సమగ్రం ప్రవిలీయతే ।। 23 ।।
యజ్ఞాయాచరతః కర్మ సమగ్రం ప్రవిలీయతే ।। 23 ।।
గత-సంగస్య — భౌతిక ప్రాపంచిక ఆసక్తిరహితంగా ఉండి; ముక్తస్య — ముక్తులైనవారు; జ్ఞాన-అవస్థిత — ఆధాత్మిక జ్ఞానంలో స్థితులై; చేతసః — ఎవరి బుద్ధయితే; యజ్ఞాయ — భగవత్ అర్పితముగా; ఆచరతః — ఆచరిస్తూ; కర్మ — పని; సమగ్రం — సంపూర్ణముగా; ప్రవిలీయతే — విముక్తి పొందుతారు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
యజ్ఞరూప సమర్పిత కర్మలు
దివ్య జ్ఞానంలో స్థిరమైన ముక్త పురుషుడు
Liberated and Fixed in Wisdom: Work Merged in the Infinite
లౌకిక బంధాల నుండి విముక్తుడై, బుద్ధిని దివ్య జ్ఞానంలో స్థిరపరిచిన సాధకుడు చేసే ప్రతి కర్మ యజ్ఞ స్వరూపంగా మారుతుందని, అట్టివాని సమస్త కర్మలు ఎటువంటి బంధాలను సృష్టించకుండా బ్రహ్మములో లయమైపోతాయని కృష్ణుడు బోధిస్తున్నాడు.
ప్రాపంచిక బంధముల నుండి విముక్తుడై, దివ్యమైన ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానము నందు నిరంతరం బుద్ధిని నిలిపి, కేవలం భగవదర్పితముగా (యజ్ఞరూపముగా) కర్మలు ఆచరించే సాధకుని యొక్క సమస్త కర్మలు బ్రహ్మము నందే లయమైపోతాయి.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు జ్ఞాన కర్మ సన్న్యాస యోగం యొక్క పరమ పవిత్ర రహస్యాలను వివరిస్తున్నాడు. సంసార సాగరంలో కొట్టుకుపోయే జీవుడికి నిష్కామ కర్తవ్య పాలన మరియు దైవ శరణాగతి ఏ విధంగా రక్షణ కవచాలుగా నిలుస్తాయో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధారణ సాధకుడు కర్మయోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
లౌకిక బంధాల నుండి విముక్తుడై, బుద్ధిని దివ్య జ్ఞానంలో స్థిరపరిచిన సాధకుడు చేసే ప్రతి కర్మ యజ్ఞ స్వరూపంగా మారుతుందని, అట్టివాని సమస్త కర్మలు ఎటువంటి బంధాలను సృష్టించకుండా బ్రహ్మములో లయమైపోతాయని కృష్ణుడు బోధిస్తున్నాడు.
యజ్ఞం అంటే కేవలం హోమగుండం కాదు, నిష్కామ సేవ ద్వారా పరమాత్ముని పూజించడమే నిజమైన నిత్య యజ్ఞము.
కర్మల లయం కావడం అంటే వాటి ప్రతిచర్యలైన పాపపుణ్యాలు సాధకుని అంటకపోవడం, తద్వారా సాధకుడికి మళ్లీ భౌతిక దేహధారణ అవసరం లేకపోవడం.
భగవద్గీత సాధకుడిని క్రియాశీలంగా ఉంచుతూనే, అత్యున్నత ఆధ్యాత్మిక శిఖరాలను అధిరోహించే దివ్య మార్గాన్ని చూపిస్తుంది.