BG 4.31:యజ్ఞము యొక్క అమృతతుల్యమైన అవశేషమును (భగవత్ ప్రసాదమును) భుజించు సాధకులు సనాతన పరబ్రహ్మమును పొందుతారు. ఓ కురుశ్రేష్ఠుడా! ఏ విధమైన యజ్ఞమును ఆచరించని వానికి ఈ లోకము నందే సుఖము లేదు, ఇక పరలోకము నందు సుఖము ఎలా లభించును?
యజ్ఞశిష్టామృతభుజో యాంతి బ్రహ్మ సనాతనమ్ ।
నాయం లోకోఽస్త్యయజ్ఞస్య కుతోఽన్యః కురుసత్తమ ।। 31 ।।
నాయం లోకోఽస్త్యయజ్ఞస్య కుతోఽన్యః కురుసత్తమ ।। 31 ।।
యజ్ఞ-శిష్టా అమృత-భుజః — వారు యజ్ఞఅవశేష అమృత తుల్య ఆహారమును భుజింతురు; యాంతి — వెళ్తారు; బ్రహ్మ — పరమ సత్యము; సనాతనమ్ — సనాతనమైన; న — కాదు; అయం — ఇది; లోకః — లోకము; అస్తి — ఉండును; అయజ్ఞస్య — యజ్ఞము చేయని వానికి; కుతః — ఎట్లా; అన్యః — వేరే (లోకము); కురు-సత్-తమ — కురు వంశజులలో ఉత్తమమైన వాడా.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
యజ్ఞశిష్టామృత భోజన మహత్యము
అయజ్ఞునికి లభించని ఇహపర సుఖములు
Eating the Remnants of Sacrifice: No Happiness for Non-Performers
యజ్ఞావశిష్టమైన అమృతాన్ని భుజించే భక్తులు పరమ సత్యమైన పరబ్రహ్మాన్ని చేరుకుంటారని, ఎటువంటి యజ్ఞాన్ని ఆచరించని వానికి ఈ లోకంలోనే సుఖము ఉండదని, ఇక పరలోకంలో సుఖం ఎలా లభిస్తుందని శ్రీకృష్ణుడు హెచ్చరిస్తున్నాడు.
యజ్ఞము యొక్క అమృతతుల్యమైన అవశేషమును (భగవత్ ప్రసాదమును) భుజించు సాధకులు సనాతన పరబ్రహ్మమును పొందుతారు. ఓ కురుశ్రేష్ఠుడా! ఏ విధమైన యజ్ఞమును ఆచరించని వానికి ఈ లోకము నందే సుఖము లేదు, ఇక పరలోకము నందు సుఖము ఎలా లభించును?
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు జ్ఞాన కర్మ సన్న్యాస యోగం యొక్క పరమ పవిత్ర రహస్యాలను వివరిస్తున్నాడు. సంసార సాగరంలో కొట్టుకుపోయే జీవుడికి నిష్కామ కర్తవ్య పాలన మరియు దైవ శరణాగతి ఏ విధంగా రక్షణ కవచాలుగా నిలుస్తాయో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధారణ సాధకుడు కర్మయోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
యజ్ఞావశిష్టమైన అమృతాన్ని భుజించే భక్తులు పరమ సత్యమైన పరబ్రహ్మాన్ని చేరుకుంటారని, ఎటువంటి యజ్ఞాన్ని ఆచరించని వానికి ఈ లోకంలోనే సుఖము ఉండదని, ఇక పరలోకంలో సుఖం ఎలా లభిస్తుందని శ్రీకృష్ణుడు హెచ్చరిస్తున్నాడు.
చేసే ప్రతి పనినీ భగవదర్పితం చేయడమే నిత్య యజ్ఞము. నివేదించబడిన వస్తువులను ప్రసాదంగా స్వీకరించడం వల్ల మనస్సులోని ప్రాపంచిక వాసనలు పూర్తిగా నశిస్తాయి.
యజ్ఞ భావన లేనివాడు నిరంతరం స్వార్థంతో జీవిస్తాడు కావున వానికి ఈ లోకంలో ప్రశాంతత ఉండదు, మరణానంతరం సద్గతి కూడా లభించదు.
భగవత్ ప్రసాద భావనతో జీవించడం వల్ల లౌకిక జీవితం కూడా పరమ పవిత్రమైన బ్రహ్మమయంగా మారుతుంది.