BG 4.35:ఓ పాండవా! అర్జునా! ఆ పరమ జ్ఞానమును పొందిన పిమ్మట నీవు మరల ఎన్నటికీ ఇటువంటి మోహము నందు పడిపోవు. ఆ దివ్య జ్ఞాన ప్రకాశము చేత సమస్త ప్రాణులు నా యొక్క అంశములే అని, అవన్నీ నా యందే స్థితమై ఉన్నాయని గ్రహిస్తావు.
యద్ జ్ఞాత్వా న పునర్మోహమ్ ఏవం యాస్యసి పాండవ ।
యేన భూతాన్యశేషేణ ద్రక్ష్యస్యాత్మన్యథో మయి ।। 35 ।।
యేన భూతాన్యశేషేణ ద్రక్ష్యస్యాత్మన్యథో మయి ।। 35 ।।
యత్ — ఏదైతే; జ్ఞాత్వా — తెలుసుకున్న పిదప; న — కాదు; పునః — మరల; మోహం — భ్రాంతి; ఏవం — ఈ విధముగా; యాస్యసి — నీవు పొందుదువు; పాండవ — అర్జునా; యేన — దీని చేత; భూతాని — ప్రాణులు; అశేషాణి — సమస్తము; ద్రక్ష్యసి — నీవు చూచెదవు; ఆత్మని — నా యందు (శ్రీ కృష్ణునిలో); అథో — అంటే; మయి — నాలో.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
మోహ విముక్తి మరియు సర్వాత్మ దర్శనము
సమస్త ప్రాణులు భగవదంశములే అనే జ్ఞానము
Free From Illusion: Seeing All Beings in the Lord
గురువు ద్వారా దివ్య జ్ఞానాన్ని పొందిన సాధకుడు మళ్లీ ఎన్నటికీ మోహంలో పడిపోడని, ఈ జ్ఞాన ప్రకాశంతో సమస్త జీవులు తనలోనే మరియు సాక్షాత్తు పరమేశ్వరుడైన శ్రీకృష్ణునిలోనే స్థితమై ఉన్నాయని గ్రహిస్తాడని భగవంతుడు అభయమిస్తున్నాడు.
ఓ పాండవా! అర్జునా! ఆ పరమ జ్ఞానమును పొందిన పిమ్మట నీవు మరల ఎన్నటికీ ఇటువంటి మోహము నందు పడిపోవు. ఆ దివ్య జ్ఞాన ప్రకాశము చేత సమస్త ప్రాణులు నా యొక్క అంశములే అని, అవన్నీ నా యందే స్థితమై ఉన్నాయని గ్రహిస్తావు.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు జ్ఞాన కర్మ సన్న్యాస యోగం యొక్క పరమ పవిత్ర రహస్యాలను వివరిస్తున్నాడు. సంసార సాగరంలో కొట్టుకుపోయే జీవుడికి నిష్కామ కర్తవ్య పాలన మరియు దైవ శరణాగతి ఏ విధంగా రక్షణ కవచాలుగా నిలుస్తాయో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధారణ సాధకుడు కర్మయోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
గురువు ద్వారా దివ్య జ్ఞానాన్ని పొందిన సాధకుడు మళ్లీ ఎన్నటికీ మోహంలో పడిపోడని, ఈ జ్ఞాన ప్రకాశంతో సమస్త జీవులు తనలోనే మరియు సాక్షాత్తు పరమేశ్వరుడైన శ్రీకృష్ణునిలోనే స్థితమై ఉన్నాయని గ్రహిస్తాడని భగవంతుడు అభయమిస్తున్నాడు.
ఒకసారి సూర్యుడు ఉదయించిన తర్వాత చీకటి మళ్లీ రానట్లే, ఒకసారి బ్రహ్మజ్ఞానం సిద్ధించిన శిష్యుడిని మాయ మళ్లీ ఎన్నటికీ కప్పివేయలేదు.
మోహ విముక్తి అంటే తాత్కాలిక భ్రాంతి నుండి బయటపడడం కాదు, అనాదిగా ఉన్న దేహాభిమానాన్ని శాశ్వతంగా వీడి ఆత్మ స్వరూపంలో స్థిరపడడం.
భగవంతునితో మనకు గల దివ్య నిత్య సంబంధాన్ని గ్రహించడమే సమస్త మోహాలకు అంతిమ విరుగుడు.