BG 5.10:ఎవరైతే తన సమస్త కర్మలను పరమాత్ముని యందు (బ్రహ్మమునందు) సమర్పించి, కర్మఫలములపై గల ఆసక్తిని వీడి కర్మలను ఆచరిస్తాడో, అట్టి సాధకునికి తామరాకును నీరు అంటని విధముగానే ఎటువంటి పాపములూ అంటవు.
బ్రహ్మణ్యాధాయ కర్మాణి సంగం త్యక్త్వా కరోతి యః ।
లిప్యతే న స పాపేన పద్మపత్రమివాంభసా ।। 10 ।।
లిప్యతే న స పాపేన పద్మపత్రమివాంభసా ।। 10 ।।
బ్రహ్మణి — భగవంతునికి; ఆధాయ — సమర్పిస్తూ; కర్మాణి — సర్వ కర్మలు; సంగం — మమకారం/అనుబంధం; త్యక్త్వా — త్యజించి; కరోతి — చేస్తారో; యః — ఎవరైతే; లిప్యతే, న — అంటదు (ప్రభావితులు కారు); సః — ఆ వ్యక్తి; పాపేన — పాపము చేత; పద్మ-పత్రమ్ — తామర ఆకు; ఇవ — లాగా; అంభసా — నీటి చేత.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
భగవదర్పిత నిష్కామ కర్మలు
పాపలేప రహిత తామరాకు సదృశ్యుడైన యోగి
Acting Without Attachment: Untouched by Sin Like a Lotus Leaf
సమస్త కర్మలను బ్రహ్మము నందు (పరమాత్ముని యందు) సమర్పించి, ఫలాసక్తిని పూర్తిగా వీడి కర్మలు ఆచరించే సాధకునికి తామరాకును నీరు అంటనట్లే ఎటువంటి పాపములూ అంటవని శ్రీకృష్ణుడు పరమ అభయ ప్రదానం చేస్తున్నాడు.
సమస్త మమకారాసక్తులు త్యజించి, భగవంతునికే తమ అన్ని కర్మలు అంకితం చేసేవారు, తామరాకు నీటిచే తడి అవ్వనట్టు, పాపముచే తాకబడరు.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు కర్మసన్న్యాస యోగం యొక్క పరమ పవిత్ర రహస్యాలను వివరిస్తున్నాడు. సంసార సాగరంలో కొట్టుకుపోయే జీవుడికి నిష్కామ కర్మయోగము మరియు అంతర్గత రాగద్వేషాల త్యాగము ఏ విధంగా మోక్ష సాధనాలుగా నిలుస్తాయో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధారణ సాధకుడు కర్మయోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
సమస్త కర్మలను బ్రహ్మము నందు (పరమాత్ముని యందు) సమర్పించి, ఫలాసక్తిని పూర్తిగా వీడి కర్మలు ఆచరించే సాధకునికి తామరాకును నీరు అంటనట్లే ఎటువంటి పాపములూ అంటవని శ్రీకృష్ణుడు పరమ అభయ ప్రదానం చేస్తున్నాడు.
భగవదర్పణ బుద్ధితో చేసే కర్మలే నిజమైన నిష్కామ కర్మలు. ఇది సాధకుడి హృదయాన్ని నిరంతరం స్వచ్ఛంగా ఉంచుతుంది.
పాపము అంటకపోవడం అంటే సాధకుడి చిత్తంలో కర్మల వల్ల కొత్త సంస్కారాలు (మనో వాసనలు) ఏర్పడకపోవడం, తద్వారా సాధకుడు జన్మరాహిత్యాన్ని పొందడం.
సంసారంలో ఉంటూనే కర్మయోగి తామరాకు వలె జీవించే ఈ కళను అలవరచుకోవడమే గీత బోధించే నిత్య జీవన సత్యము.