BG 5.13:సమస్త కర్మలను మనస్సు చేత సన్న్యసించి, జితేంద్రియుడైన దేహి (జీవుడు) తొమ్మిది ద్వారములు గల శరీరమనెడి పురము నందు తాను ఏ కర్మనూ చేయక, చేయించక నిశ్చలముగా పరమ సుఖమును పొందును.
సర్వకర్మాణి మనసా సన్న్యస్యాస్తే సుఖం వశీ ।
నవద్వారే పురే దేహీ నైవ కుర్వన్న కారయన్ ।। 13 ।।
నవద్వారే పురే దేహీ నైవ కుర్వన్న కారయన్ ।। 13 ।।
సర్వ — సమస్తమైన; కర్మాణి — కర్మలు; మనసా — మనస్సు చే; సన్న్యస్య — త్యజించి; ఆస్తే — ఉండును; సుఖం — సుఖముగా; వశీ — ఆత్మ-నిగ్రహం కలవారు; నవ-ద్వారే — తొమ్మిది ద్వారములు కల; పురే — నగరములో; దేహీ — దేహములొఉన్న జీవాత్మ; న — కాదు; ఏవ — నిజముగా; కుర్వన్ — చేయునది; న — కాదు; కారయన్ — కారణము కాదు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

నవద్వార పుర నిశ్చల సుఖస్థితి
సమస్త కర్మలను మనస్సుతో సన్న్యసించిన జ్ఞాని
Renouncing All Actions Mentally: Happy in the City of Nine Gates
సమస్త కర్మలను మనస్సు చేత సన్న్యసించి, ఇంద్రియ నిగ్రహం కలిగిన దేహి తొమ్మిది ద్వారములు గల దేహమనెడి పురము నందు నిశ్చలముగా, సుఖముగా నివసిస్తాడని, వాడు స్వయంగా ఏ కర్మనూ చేయడు, చేయించడు అని శ్రీకృష్ణుడు పరమ ఆత్మస్థితిని వర్ణిస్తున్నాడు.
ఆత్మ నిగ్రహము, వైరాగ్యము ఉన్న జీవాత్మలు, తాము దేనికీ కర్త కాదని, దేనికీ కారణము కాదని తెలుసుకొని ఈ యొక్క తొమ్మిది ద్వారములు కల నగరములో సంతోషంగా ఉంటారు.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు కర్మసన్న్యాస యోగం యొక్క పరమ పవిత్ర రహస్యాలను వివరిస్తున్నాడు. సంసార సాగరంలో కొట్టుకుపోయే జీవుడికి నిష్కామ కర్మయోగము మరియు అంతర్గత రాగద్వేషాల త్యాగము ఏ విధంగా మోక్ష సాధనాలుగా నిలుస్తాయో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధారణ సాధకుడు కర్మయోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
సమస్త కర్మలను మనస్సు చేత సన్న్యసించి, ఇంద్రియ నిగ్రహం కలిగిన దేహి తొమ్మిది ద్వారములు గల దేహమనెడి పురము నందు నిశ్చలముగా, సుఖముగా నివసిస్తాడని, వాడు స్వయంగా ఏ కర్మనూ చేయడు, చేయించడు అని శ్రీకృష్ణుడు పరమ ఆత్మస్థితిని వర్ణిస్తున్నాడు.
నవద్వారాలు అనగా రెండు కళ్లు, రెండు చెవులు, రెండు ముక్కు రంధ్రాలు, నోరు, మరియు రెండు విసర్జన అవయవాలు. ఈ శరీర పరిమితులను దాటి ఆత్మ స్వరూపంలో స్థిరపడడమే పరమ జ్ఞానము.
అకర్తృత్వ స్థితిలో ఉన్న జ్ఞాని కర్మల వెనుక ఉండే సంకల్పాన్ని పూర్తిగా వదిలివేస్తాడు కావున కర్మల కర్తృత్వం ప్రకృతికే చెందుతుంది కానీ ఆత్మకు కాదు.
ఈ దివ్య సాక్షి భావన సాధకుడిని సంసార చక్రం నుండి శాశ్వతంగా ముక్తుడిని చేస్తుంది.