BG 5.25:ఎవరి పాపములు నశించినవో, ఎవరి సంశయములు జ్ఞానము చేత తొలగిపోయినవో, ఎవరైతే మనో ఇంద్రియములను జయించారో మరియు సకల ప్రాణుల శ్రేయస్సు నందే (హితమునందే) నిరంతరము నిమగ్నమై ఉంటారో, అట్టి బ్రహ్మర్షులు నిర్వాణ మోక్షమును పొందుతారు.
లభంతే బ్రహ్మనిర్వాణమ్ ఋషయః క్షీణకల్మషాః ।
ఛిన్నద్వైధా యతాత్మానః సర్వభూతహితే రతాః ।। 25 ।।
ఛిన్నద్వైధా యతాత్మానః సర్వభూతహితే రతాః ।। 25 ।।
లభంతే — లభించును; బ్రహ్మ-నిర్వాణమ్ — భౌతిక జగత్తు నుండి విముక్తి; ఋషయః — పవిత్రమైన వ్యక్తులు; క్షీణ-కల్మషాః — పాపములన్ని నాశనం అయినవారు; ఛిన్న — నిర్మూలింపబడి; ద్వైధాః — సందేహములు; యత-ఆత్మానః — ఎవరి మనస్సులు నిగ్రహింపబడినవో; సర్వ-భూత — సమస్త ప్రాణుల కోసము; హితే — సంక్షేమం కోసం; రతాః — పరితపించేవారు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
సంశయ రహిత బ్రహ్మర్షుల నిర్వాణము
సకల ప్రాణుల హితమును కాంక్షించే సాధువులు
Sages Whose Doubts are Dispelled: Welfare of All Beings
ఎవరి పాపాలైతే నశించినవో, ఎవరి సంశయాలన్నీ జ్ఞానం చేత తొలగిపోయినవో, ఎవరైతే ఇంద్రియాలను నియంత్రించుకున్నారో, మరియు సకల ప్రాణుల హితము నందే (క్షేమము నందే) నిరంతరం నిమగ్నమై ఉంటారో, అట్టి బ్రహ్మర్షులు పరమ నిర్వాణాన్ని పొందుతారని శ్రీకృష్ణుడు ప్రశంసిస్తున్నాడు.
ఎవరి పాపములు నశించినవో, ఎవరి సందేహములన్నీ నిర్మూలింపబడినవో, ఎవరి మనస్సులు క్రమశిక్షణతో ఉన్నవో, ఎవరైతే సమస్త ప్రాణుల సంక్షేమం కోసం నిమగ్నమౌతారో, అట్టి పవిత్రమైన వ్యక్తులు భౌతిక జగత్తు నుండి విముక్తి పొంది, భగవంతుడిని పొందుతారు.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు కర్మసన్న్యాస యోగం యొక్క పరమ పవిత్ర రహస్యాలను వివరిస్తున్నాడు. సంసార సాగరంలో కొట్టుకుపోయే జీవుడికి నిష్కామ కర్మయోగము మరియు అంతర్గత రాగద్వేషాల త్యాగము ఏ విధంగా మోక్ష సాధనాలుగా నిలుస్తాయో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధారణ సాధకుడు కర్మయోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
ఎవరి పాపాలైతే నశించినవో, ఎవరి సంశయాలన్నీ జ్ఞానం చేత తొలగిపోయినవో, ఎవరైతే ఇంద్రియాలను నియంత్రించుకున్నారో, మరియు సకల ప్రాణుల హితము నందే (క్షేమము నందే) నిరంతరం నిమగ్నమై ఉంటారో, అట్టి బ్రహ్మర్షులు పరమ నిర్వాణాన్ని పొందుతారని శ్రీకృష్ణుడు ప్రశంసిస్తున్నాడు.
నిజమైన బ్రహ్మజ్ఞాని సమాజానికి దూరంగా ఉండడు. వాడు సమస్త జీవుల పట్ల అపారమైన దయను, కరుణను కలిగి ఉండి వాటి సేవ కొరకే నిష్కామంగా కర్మలు ఆచరిస్తాడు.
సర్వభూత హితము అంటే కేవలం మానవుల సేవ మాత్రమే కాదు, పశు పక్ష్యాది సమస్త ప్రాణుల పట్ల అహింసను, ప్రేమను ప్రదర్శించడం.
ఈ విశ్వవ్యాప్త ప్రేమయే సాధకుడిని సాక్షాత్తు పరమేశ్వరునికి అత్యంత ప్రియమైనవానిగా చేస్తుంది.