BG 5.7:నిష్కామ కర్మయోగము ద్వారా పవిత్రమైన హృదయము (విశుద్ధాత్మ), జయించిన మనస్సు మరియు నిగ్రహించిన ఇంద్రియములు కలిగిన సాధకుడు సమస్త ప్రాణుల ఆత్మయే తన ఆత్మగా దర్శిస్తాడు. అట్టివాడు నిరంతరము కర్మలు ఆచరిస్తున్నప్పటికీ వాటిచే బంధింపబడడు.
యోగయుక్తో విశుద్ధాత్మా విజితాత్మా జితేంద్రియః ।
సర్వభూతాత్మభూతాత్మా కుర్వన్నపి న లిప్యతే ।। 7 ।।
సర్వభూతాత్మభూతాత్మా కుర్వన్నపి న లిప్యతే ।। 7 ।।
యోగ-యుక్తః — మనస్సు ద్వారా భగవంతునితో కూడియుండి; విశుద్ధ-ఆత్మా — పవిత్రమైన బుద్ధితో; విజిత-ఆత్మా — మనస్సుని జయించినవారు; జిత-ఇంద్రియః — ఇంద్రియములను జయించినవారు; సర్వ-భూత-ఆత్మ-భూత-ఆత్మా — అన్ని ఆత్మల పరమాత్మను ప్రతి ప్రాణిలో దర్శిస్తూ; కుర్వన్ — (కర్మలను) చేస్తూ; అపి — కూడా; న, లిప్యతే — చిక్కుకొనరు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

యోగయుక్తుని పవిత్ర ఆత్మదర్శనము
జగత్ సేవ యందు కర్మబంధాల అస్పర్శ
The Pure Soul Active in the World is Untouched by Karma
నిష్కామ కర్మయోగ సాధన ద్వారా పవిత్ర హృదయాన్ని (విశుద్ధాత్మ), జయించిన మనస్సును (విజితాత్మ), నిగ్రహించిన ఇంద్రియాలను (జితేంద్రియ) పొందిన సాధకుడు సమస్త జీవుల ఆత్మను తన ఆత్మగానే దర్శిస్తాడని, అట్టివాడు కర్మలు ఆచరిస్తున్నా కర్మలచే బంధింపబడడని కృష్ణుడు బోధిస్తున్నాడు.
పరిశుద్ధమైన అంతఃకరణ కలిగి, ఇంద్రియ-మనస్సులను నియంత్రణ చేసే కర్మ యోగులు, ప్రతిప్రాణిలో పరమాత్మను దర్శిస్తారు. అన్ని రకాల పనులు చేస్తూనే ఉన్నా వారు కర్మబంధాలలో చిక్కుకోరు.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు కర్మసన్న్యాస యోగం యొక్క పరమ పవిత్ర రహస్యాలను వివరిస్తున్నాడు. సంసార సాగరంలో కొట్టుకుపోయే జీవుడికి నిష్కామ కర్మయోగము మరియు అంతర్గత రాగద్వేషాల త్యాగము ఏ విధంగా మోక్ష సాధనాలుగా నిలుస్తాయో ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధారణ సాధకుడు కర్మయోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
నిష్కామ కర్మయోగ సాధన ద్వారా పవిత్ర హృదయాన్ని (విశుద్ధాత్మ), జయించిన మనస్సును (విజితాత్మ), నిగ్రహించిన ఇంద్రియాలను (జితేంద్రియ) పొందిన సాధకుడు సమస్త జీవుల ఆత్మను తన ఆత్మగానే దర్శిస్తాడని, అట్టివాడు కర్మలు ఆచరిస్తున్నా కర్మలచే బంధింపబడడని కృష్ణుడు బోధిస్తున్నాడు.
సమస్త జీవులలో ఉన్న ఆత్మ ఒక్కటే అనే జ్ఞానం కలిగినప్పుడు ద్వేషం, క్రోధం నశించి విశ్వప్రేమ ఆవిర్భవిస్తుంది. ఇదే కర్మయోగం యొక్క పరాకాష్ఠ.
ఈ పరమ పవిత్ర స్థితి కలిగిన సాధకుడికి సాటి జీవుల కష్టాలు తన కష్టాలుగా గోచరిస్తాయి, అందువల్ల వాని ద్వారా లోక కళ్యాణ కర్మలే జరుగుతాయి.
భగవద్గీత బోధించే ఈ విశ్వాత్మ భావన సమాజానికి అమూల్యమైన రక్షణ కవచం వంటిది.