BG 6.14:ప్రశాంతమైన హృదయముతో, భయరహితుడై, బ్రహ్మచర్య వ్రతమునందు స్థిరపడి, మనస్సును సంపూర్ణముగా అదుపునందు ఉంచుకొని, నన్నే పరమ గమ్యముగా భావించి (మత్పరః), నా యందే తన చిత్తమును లగ్నము చేసి సాధకుడు ధ్యానమునందు కూర్చోవలయును.
ప్రశాంతాత్మా విగతభీః బ్రహ్మచారివ్రతే స్థితః ।
మనః సంయమ్య మచ్చిత్తో యుక్త ఆసీత మత్పరః ।। 14 ।।
మనః సంయమ్య మచ్చిత్తో యుక్త ఆసీత మత్పరః ।। 14 ।।
ప్రశాంత — ప్రశాంతమైన; ఆత్మా — మనస్సు; విగత-భీః — నిర్భయముగా; బ్రహ్మచారి-వ్రతే — బ్రహ్మచర్య వ్రతములో; స్థితః — స్థితుడై; మనః — మనస్సు; సంయమ్య — నియంత్రణలో ఉంచుకొని; మత్-చిత్తః — నా పై ధ్యానం చేయుము; యుక్తః — నిమగ్నమై; ఆసీత — కూర్చుని; మత్-పరః — నన్నే పరమ లక్ష్యంగా చేసుకుని.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
పరమ శాంత బ్రహ్మచర్య నిష్ఠ
మనస్సును నియంత్రించి భగవంతుడే పరమ గమ్యముగా ధ్యానించుట
Fearless, Firm in Celibacy, Mind Focused on Me as Supreme Goal
ధ్యాన సాధకుడి అంతర్గత భావన ఎలా ఉండాలో కృష్ణుడు ఇక్కడ వివరిస్తున్నాడు: ప్రశాంతమైన హృదయముతో (ప్రశాంతాత్మా), భయరహితుడై (గతభీః), బ్రహ్మచర్య వ్రతమునందు స్థిరపడి, మనస్సును చక్కగా నియంత్రించి, నన్నే పరమ గమ్యముగా భావించి (మత్పరః), నా యందే చిత్తాన్ని లగ్నం చేయాలి.
ఈ విధంగా, ప్రశాంతతతో, భయరహితంగా, మరియు నిశ్చల మనస్సుతో మరియు బ్రహ్మచర్య వ్రతంలో దృఢ సంకల్పంతో, సావధానుడైన యోగి, నేనే పరమ లక్ష్యంగా, నా పై ధ్యానం చేయాలి.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు ఆత్మ సంయమ యోగం యొక్క పరమ పవిత్ర రహస్యాలను వివరిస్తున్నాడు. మనస్సును నియంత్రించి, సమస్త లౌకిక విక్షేపాలను జయించి, చిత్తశుద్ధి ద్వారా సాధించే బ్రహ్మ సాక్షాత్కార దివ్య మార్గం ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధకుడు మనశ్శరీరాలను అదుపులోకి తెచ్చుకుని ఉన్నత యోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
ధ్యాన సాధకుడి అంతర్గత భావన ఎలా ఉండాలో కృష్ణుడు ఇక్కడ వివరిస్తున్నాడు: ప్రశాంతమైన హృదయముతో (ప్రశాంతాత్మా), భయరహితుడై (గతభీః), బ్రహ్మచర్య వ్రతమునందు స్థిరపడి, మనస్సును చక్కగా నియంత్రించి, నన్నే పరమ గమ్యముగా భావించి (మత్పరః), నా యందే చిత్తాన్ని లగ్నం చేయాలి.
భయం మరియు కామం అనేవి ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణానికి అతి పెద్ద ఆటంకాలు. భగవత్ శరణాగతి ద్వారా లభించే దివ్య రక్షణ మాత్రమే సాధకుడిని భయరహితుడిని చేయగలదు.
మచ్చిత్తః అనగా నిరంతరం శ్రీకృష్ణుని దివ్య రూపాన్ని, కల్యాణ గుణాలను మనస్సులో ధ్యానించడం. మత్పరః అనగా భగవంతుని కంటే మించిన పరమ సత్యం వేరొకటి లేదని గ్రహించడం.
ఈ దివ్య అనుసంధానమే సాధకుడిని సమస్త లౌకిక బంధనాల నుండి విముక్తుడిని చేసి శాశ్వత ఆనందాన్ని ఇస్తుంది.