BG 6.22:ఏ దివ్య స్థితిని పొందిన తర్వాత మరి ఏ ఇతర లాభమును దానికంటే గొప్పదానిగా భావించడో మరియు ఏ పరమ స్థితి యందు స్థిరపడిన యోగి తీవ్రమైన ఘోర దుఃఖముల చేత కూడా ఏమాత్రము చలించడో...
యం లబ్ద్వా చాపరం లాభం మన్యతే నాధికం తతః ।
యస్మిన్ స్థితో న దుఃఖేన గురుణాపి విచాల్యతే ।। 22 ।।
యస్మిన్ స్థితో న దుఃఖేన గురుణాపి విచాల్యతే ।। 22 ।।
యం — ఏదైతే; లబ్ద్వా — లభించిన తర్వాత; చ — మరియు; అపరం — మరి ఇంకేదీ; లాభం — లాభము; మన్యతే — భావించును; న — కాదు; అధికం — గొప్పది; తతః — దాని కంటే; యస్మిన్ — దేనిలో అయితే; స్థితః — స్థితుడై ఉండునో; న — ఎన్నటికీ కాడు; దుఃఖేన — దుఃఖము చేత; గురుణా — మిక్కిలి; అపి — అయినా కూడా; విచాల్యతే — చలించుట.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
అత్యున్నతమైన ఆధ్యాత్మిక లాభము
తీవ్రమైన దుఃఖముల చేత కూడా చలించని దివ్య నిష్ఠ
Attaining Which, No Other Gain is Superior, and Greatest Sorrow Cannot Shake
ఈ దివ్య సమాధి స్థితిని పొందిన తర్వాత సాధకుడు మరి ఏ ఇతర లౌకిక లాభమును దానికంటే అధిగమించినదిగా భావించడు. ఏ పరమ స్థితి యందు స్థిరపడిన యోగి తీవ్రమైన భౌతిక దుఃఖాల చేత కూడా (గురుణాపి దుఃఖేన) ఏమాత్రం చలించడో అట్టి స్థితిని యోగమని గ్రహించాలి.
ఆ స్థితిని పొందిన తరువాత, వ్యక్తి, మరింక ఏదీ అంతకంటే గొప్పది కాదు అని భావిస్తాడు. ఈ విధంగా స్థితమై ఉండి, వ్యక్తి ఎంతటి గొప్ప విపత్తులోనైనా ఏమాత్రం చలింపడు.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు ఆత్మ సంయమ యోగం యొక్క పరమ పవిత్ర రహస్యాలను వివరిస్తున్నాడు. మనస్సును నియంత్రించి, సమస్త లౌకిక విక్షేపాలను జయించి, చిత్తశుద్ధి ద్వారా సాధించే బ్రహ్మ సాక్షాత్కార దివ్య మార్గం ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధకుడు మనశ్శరీరాలను అదుపులోకి తెచ్చుకుని ఉన్నత యోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
ఈ దివ్య సమాధి స్థితిని పొందిన తర్వాత సాధకుడు మరి ఏ ఇతర లౌకిక లాభమును దానికంటే అధిగమించినదిగా భావించడు. ఏ పరమ స్థితి యందు స్థిరపడిన యోగి తీవ్రమైన భౌతిక దుఃఖాల చేత కూడా (గురుణాపి దుఃఖేన) ఏమాత్రం చలించడో అట్టి స్థితిని యోగమని గ్రహించాలి.
జీవితంలో మరణం, నష్టం వంటి ఘోర దుఃఖాలు ఎదురైనప్పుడు కూడా యోగి చలించకపోవడానికి కారణం అతడు దేహాన్ని దాటిన ఆత్మ చైతన్యంలో స్థిరపడటమే. ఈ పరమ రక్షణ కవచమే గీత మనకు ఇచ్చే గొప్ప బహుమతి.
గురుణాపి అంటే కొండంత పెద్దదైన కష్టం. విచాల్యతే అంటే మనశ్శాంతిని కోల్పోయి కదలడం. యోగి తన బుద్ధి స్థిరత్వం ద్వారా ఎంతటి సంక్షోభాన్ని అయినా సునాయాసంగా ఎదుర్కొంటాడు.
భగవద్గీత బోధించే ఈ స్థితప్రజ్ఞత మానవాళికి అత్యంత ధైర్యాన్ని, ఓర్పును ప్రసాదిస్తుంది.