BG 6.26:అత్యంత చంచలమును మరియు అస్థిరమును అయిన మనస్సు ఏ ఏ లౌకిక విషయముల వైపు పరిగెత్తునో, ఆయా విషయముల నుండి దానిని లాగి తెచ్చి మళ్లీ మళ్లీ కేవలము ఆత్మ యందే నిశ్చలముగా నిలుపవలయును.
యతో యతో నిశ్చరతి మనశ్చంచలమస్థిరమ్ ।
తతస్తతో నియమ్యైతదాత్మన్యేవ వశం నయేత్ ।। 26 ।।
తతస్తతో నియమ్యైతదాత్మన్యేవ వశం నయేత్ ।। 26 ।।
యతః యతః — ఎప్పుడెప్పుడైతే, ఎక్కడెక్కడికైతే; నిశ్చరతి — సంచరించునో; మనః — మనస్సు; చంచలం — చంచలమైన; అస్థిరం — నిలకడ లేని; తతః తతః — అక్కడ నుండి; నియమ్య — నిగ్రహింపబడి; ఏతత్ — ఇది; ఆత్మని — భగవంతునిపై; ఏవ — తప్పకుండా; వశం — వశములోనికి; నయేత్ — తీస్కురావలెను.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
చంచల మనస్సును మరల్చే దివ్య సాధన
భ్రమించే ప్రతి చోటు నుండి మనస్సును ఆత్మ వశం చేయుట
From Wherever the చంచల Mind Wanders, Bring it Back Under Control
ధ్యానంలో సాధకులు ఎదుర్కొనే అతి పెద్ద సమస్యను శ్రీకృష్ణుడు ఇక్కడ నివారిస్తున్నాడు. అత్యంత చంచలమైనది, అస్థిరమైనది అయిన మనస్సు ఏ ఏ విషయాల వైపు, ప్రదేశాల వైపు పరిగెత్తుతుందో, ఆయా ప్రదేశాల నుండి దానిని లాగి తెచ్చి, మళ్లీ మళ్లీ పరమాత్మ వశం (ఆత్మ యందే) చేయాలి.
ఎప్పుడెప్పుడైతే ఎక్కడెక్కడికైతే ఈ చంచలమైన నిలకడ లేని మనస్సు పరిభ్రమిస్తుందో దానిని తిరిగి తెచ్చి నిరంతరం భగవంతుని మీదనే కేంద్రీకరించాలి.
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు ఆత్మ సంయమ యోగం యొక్క పరమ పవిత్ర రహస్యాలను వివరిస్తున్నాడు. మనస్సును నియంత్రించి, సమస్త లౌకిక విక్షేపాలను జయించి, చిత్తశుద్ధి ద్వారా సాధించే బ్రహ్మ సాక్షాత్కార దివ్య మార్గం ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
ఈ రెండు భావనల మధ్య గల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించినప్పుడే ఒక సాధకుడు మనశ్శరీరాలను అదుపులోకి తెచ్చుకుని ఉన్నత యోగిగా ఎదగగలడు. బాహ్య జగత్తులో పనులు చేస్తూనే, అంతర్గతంగా పరమాత్మతో అనుసంధానమై ఉండటమే నిజమైన సమత్వ స్థితి.
ఈ స్థితిని అలవరచుకోవడం ద్వారానే సంసారంలోని సుఖదుఃఖాల ద్వంద్వాలను జయించి, చిత్తప్రశాంతతను మరియు మోక్షాన్ని సులభంగా పొందవచ్చు.
ధ్యానంలో సాధకులు ఎదుర్కొనే అతి పెద్ద సమస్యను శ్రీకృష్ణుడు ఇక్కడ నివారిస్తున్నాడు. అత్యంత చంచలమైనది, అస్థిరమైనది అయిన మనస్సు ఏ ఏ విషయాల వైపు, ప్రదేశాల వైపు పరిగెత్తుతుందో, ఆయా ప్రదేశాల నుండి దానిని లాగి తెచ్చి, మళ్లీ మళ్లీ పరమాత్మ వశం (ఆత్మ యందే) చేయాలి.
ధ్యానంలో మనస్సు పక్కకు వెళ్లడం సహజం, దానికి విసుగు చెందకూడదు. పట్టుదలతో మళ్లీ మళ్లీ దేవుని వైపు తిప్పడమే నిత్య సాధన.
నియమ్య అనగా అదుపు చేయడం. ఏతద్ అనగా ఈ చంచల మనస్సును. ఆత్మన్యేవ వశం నయేత్ అనగా ఆత్మ ఆధీనంలోకి తీసుకురావడం.
భగవద్గీత బోధించే ఈ దివ్య మనోనిగ్రహ సాధన ప్రతి సాధకుడికి అజేయమైన మానసిక బలాన్ని ఇస్తుంది.