BG 7.16:ఓ భరతశ్రేష్ఠుడా, నాలుగు రకముల ధర్మ-పరాయణులు నా పట్ల భక్తితో నిమగ్నమౌతారు — ఆపదలో ఉన్నవారు, జ్ఞాన సముపార్జన కోసం ప్రయత్నించేవారు, ప్రాపంచిక వస్తువుల సంపాదన కోసం చూసేవారు, మరియు జ్ఞానము నందు స్థితులై ఉన్న వారు.
చతుర్విధా భజంతే మాం జనాః సుకృతినోఽర్జున ।
ఆర్తో జిజ్ఞాసురర్థార్థీ జ్ఞానీ చ భరతర్షభ ।। 16 ।।
ఆర్తో జిజ్ఞాసురర్థార్థీ జ్ఞానీ చ భరతర్షభ ।। 16 ।।
చతుః-విధా — నాలుగు రకాల; భజంతే — భజింతురు; మాం — నన్ను; జనాః — జనులు; సు-కృతినః — ధర్మ పరాయణులు; అర్జున — అర్జునా; ఆర్తః — ఆపద/దుఃఖం లో ఉన్నవారు; జిజ్ఞాసుః — జ్ఞానాన్ని అన్వేషించేవారు; అర్థ-అర్థీ — భౌతిక సంపత్తి ఆశించేవారు; జ్ఞానీ — జ్ఞానములో స్థితులై ఉన్నవారు; చ — మరియు; భరత-ఋషభ — భరత వంశీయులలో శ్రేష్ఠుడా, అర్జునా.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: నన్ను కొలిచే నాలుగు రకాల ధర్మ పరాయణులు
ఆర్త జిజ్ఞాసు అర్థార్థి జ్ఞానులైన మహనీయులు
Four Kinds of Virtuous People Worship Me, O Arjuna
The Distressed, Inquirer, Seeker of Wealth, and Wise
దేవుని వైపు అడుగులు వేసే పుణ్యాత్ములు కూడా ఒకే రకంగా ఉండరు. వారి హృదయ స్వభావాలను బట్టి వారు నాలుగు రకాలుగా ఉంటారని కృష్ణయ్య వివరిస్తున్నారు. కష్టాలలో ఉన్నప్పుడు కొందరు, జిజ్ఞాసతో కొందరు, భౌతిక కోరికల కోసం కొందరు, ప్రేమానురాగాలతో కొందరు భగవంతుడిని ఆశ్రయిస్తారు. ఏ కారణంతోనైనా సరే, తన పాదాలను ఆశ్రయించే వారందరూ ధర్మపరాయణులే అని భగవంతుని అభయం!
Paragraph 2: ఓ భరతశ్రేష్ఠుడా! నాలుగు రకముల పుణ్యాత్ములు నన్ను ఆరాధిస్తారు - ఆపదలో ఉన్న ఆర్తుడు, భగవత్తత్త్వాన్ని తెలుసుకోవాలనుకునే జిజ్ఞాసువు, ఐశ్వర్యాన్ని కోరుకునే అర్థార్థి, మరియు నిరంతరం పరమాత్మ జ్ఞానంలో స్థితుడై ఉన్న జ్ఞాని.
Paragraph 3: ఈ నలుగురు కూడా తమ పూర్వజన్మల పుణ్యబలం చేతనే దైవ మార్గాన్ని ఎంచుకున్నారు.
ఆరంభంలో కోరికలతో భక్తి ప్రారంభించినా, అది కాలక్రమేణా నిష్కామ భక్తిగా పరిపక్వం చెందుతుంది.
భగవంతుని శరణు వేడడం ఏ రూపంలో ఉన్నా శ్రేష్ఠమైనదే.
ధ్రువుడు తన తండ్రి కంటే గొప్ప సామ్రాజ్యం కావాలని భక్తి ప్రారంభించాడు. కానీ పరమాత్మ దర్శనం లభించాక, 'నేను గాజు ముక్కల కోసం వెతికితే దివ్య వజ్రం లభించింది' అని నిష్కామ భక్తుడిగా మారిపోయాడు.
భక్తి ప్రయాణంలో సాధకుడు క్రమంగా కోరికల స్థాయి నుండి ప్రేమ స్థాయికి ఎదుగుతాడు.
పూర్వ జన్మల సత్కర్మల ఫలితంగా దైవ భక్తి వైపు మేల్కొన్న ఆత్మలను 'సుకృతినః' అంటారు.
ఈ పుణ్య సంస్కారం లేనిదే మనస్సు దైవ చింతన వైపు లగ్నం కాదు.