Bhagavad Gita: Chapter 7, Verse 20

Paragraph 1: ప్రాపంచిక కోరికలచే జ్ఞానము హరించబడిన జనులు
స్వభావ నియమాలకు లోబడి ఆరాధించే అన్య దేవతలు

Those Whose Wisdom is Swept Away by Desires
Surrender to Other Demigods, Following Rules of their Nature

సకల సృష్టికీ మూలమైన పరమాత్మ లభిస్తున్నప్పుడు, జనులు అల్ప ప్రయోజనాల కోసం ఇతర దేవతల చుట్టూ ఎందుకు తిరుగుతుంటారు? కృష్ణయ్య ఈ శ్లోకంలో దీనికి గల కారణాన్ని ఎంతో సున్నితంగా విశ్లేషిస్తున్నారు. ప్రాపంచిక కోరికల తీవ్రత వల్ల మానవుడి వివేకం ఎలా కప్పబడిపోతుందో, దానివల్ల వారు తాత్కాలిక ప్రయోజనాలను ఎలా ఆశిస్తారో వివరిస్తున్నారు.

Paragraph 2: ఆయా లౌకిక కోరికల చేత వివేక జ్ఞానము హరించబడిన జనులు, తమ శారీరక స్వభావ నియమాలకు లోబడి, ఇతర దేవతలను ఆరాధిస్తూ వారి శరణు వేడుతుంటారు.

Paragraph 3: దేవతలు కూడా భగవంతుని ప్రభుత్వంలో ఉన్నతాధికారుల వంటివారే కానీ స్వతంత్రులు కారు.

జీవులు తమ పూర్వ జన్మల సంస్కారాల నియమాలకు లోబడి దేవతలను పూజిస్తారు. కానీ ఈ పూజల వల్ల లభించే ఫలితాలు నశ్వరమైనవి.

భగవంతుడే దేవతలకు కూడా శక్తిని ప్రసాదించే మూల చైతన్యం.