BG 7.21:భక్తుడు విశ్వాసంతో ఏ ఏ దేవతా స్వరూపాన్ని ఆరాధించాలని కోరుకుంటాడో, ఆ భక్తుడికి ఆయా స్వరూపం మీదనే శ్రద్ధ నిలబడేటట్టు చేస్తాను.
యో యో యాం యాం తనుం భక్తః శ్రద్ధయార్చితుమిచ్ఛతి ।
తస్య తస్యాచలాం శ్రద్ధాం తామేవ విదధామ్యహమ్ ।। 21 ।।
తస్య తస్యాచలాం శ్రద్ధాం తామేవ విదధామ్యహమ్ ।। 21 ।।
యః యః — ఎవరెవరైతే; యాం యాం — ఏ ఏ; తనుం — రూపంలో; భక్తః — భక్తుడు; శ్రద్ధయా — విశ్వాసముతో; అర్చితుం — పూజించాలని; ఇచ్ఛతి — కోరుకుంటారో; తస్య తస్య — వానికి; అచలాం — దృఢమైన; శ్రద్ధాం — నమ్మకం; తాం — దానిలో; ఏవ — ఖచ్చితంగా; విదధామి — అనుగ్రహించెదను; అహం — నేను.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: భక్తుడే రూపమును శ్రద్ధతో కొలవ దలచినా
ఆ రూపమందే అతని విశ్వాసాన్ని నిలిపేది నేనే సుమా
Whichever Form a Devotee Desires to Worship with Faith
I Make their Faith Steady in that Form Alone
ఓ భక్తజనులారా! భగవంతుని దయాగుణం ఎంత అపారమైనదో ఈ శ్లోకంలో బయటపడుతుంది. సాధారణంగా జనులు తమ స్వభావాల వల్ల ఇతర దేవతలను కొలుస్తుంటారు. పరమాత్మ వారి అల్పజ్ఞానానికి ఆగ్రహించకుండా, వారిలోని పూజా శ్రద్ధను మరింత బలపరుస్తారు. ఎందుకంటే జీవుడి హృదయాంతరాళాలలో కొలువైన పరమాత్మయే ఆ దేవతలపై కూడా శ్రద్ధను కలుగజేస్తున్నాడు.
Paragraph 2: భక్తుడు విశ్వాసంతో ఏ ఏ దేవతా స్వరూపాన్ని ఆరాధించాలని కోరుకుంటాడో, ఆ భక్తుడికి ఆయా స్వరూపం మీదనే శ్రద్ధ నిలబడేటట్టు నేనే చేస్తాను.
Paragraph 3: దేవతలకు స్వయంగా భక్తులలో శ్రద్ధను కలిగించే సామర్థ్యం లేదు. సర్వాంతర్యామియైన భగవంతుడే ఆ శ్రద్ధను నియంత్రిస్తాడు.
తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలు ఆట బొమ్మలతో ఆడుకోవడాన్ని అనుమతించినట్లే, భగవంతుడు అల్పాధికారులను దేవతారాధనకు అనుమతిస్తాడు.
ఈ ఆరాధనా అనుభవమే కాలక్రమేణా జీవుడిని పరమ పురుషార్థం వైపు నడిపిస్తుంది.
భగవద్గీత 15.15 లో శ్రీకృష్ణుడు పలికారు, 'నేను సర్వ జీవుల హృదయములలో ఉన్నాను, నా నుండే స్మృతి, జ్ఞానము, మరియు విస్మృతి కలుగుతాయి.' దేవతల పట్ల భక్తి కూడా ఆయన కల్పించినదే.
ఆధ్యాత్మిక పరిణామ క్రమంలో దేవతారాధన అనేది ప్రారంభ దశ వంటిది.
ఏ శంకా లేని, ఎంచుకున్న ఆరాధనా మార్గంలో స్థిరంగా నిలిచే భక్తి శ్రద్ధను 'అచలాం శ్రద్ధామ్' అంటారు.
ఈ అచల శ్రద్ధయే భగవత్ దర్శనానికి మూలాధారం.