BG 7.23:కానీ ఈ అల్ప-జ్ఞానము కలిగిన జనులు పొందే ఫలము తాత్కాలికమైనది. దేవతలను ఆరాధించే వారు ఆయా దేవతల లోకానికి వెళతారు, అదే సమయంలో, నా భక్తులు మాత్రం నన్నే చేరుకుంటారు.
అంతవత్తు ఫలం తేషాం తద్భవత్యల్పమేధసామ్ ।
దేవాన్దేవయజో యాంతి మద్భక్తా యాంతి మామపి ।। 23 ।।
దేవాన్దేవయజో యాంతి మద్భక్తా యాంతి మామపి ।। 23 ।।
అంత-వత్ — నశించిపొయెడి; తు — కానీ; ఫలం — ఫలము; తేషాం — వారిచే; తత్ — అది; భవతి — ఉండును; అల్ప-మేధాసాం — తెలివి తక్కువ వారు; దేవాన్ — దేవతల వద్దకు; దేవ-యజః — దేవతలను ఆరాధించేవారు; యాంతి — వెళ్లెదరు; మత్ — నా యొక్క; భక్తాః — భక్తులు; యాంతి — వెళ్లెదరు; మాం — నా దగ్గరకు; అపి — కానీ.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: అల్ప బుద్ధి జనుల భౌతిక ఫలాలు అశాశ్వతాలు
అన్య పూజరులు దేవలోకం చేరగా నా భక్తులు నన్ను చేరుదురు నిత్యాలు
The Fruit of those of Small Intellect is Temporary
Deity-Worshipers Go to Deities, My Devotees Come to Me
మిత్రులారా! పరమాత్మ ఇక్కడ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో అత్యంత కీలకమైన సిద్ధాంతాన్ని ప్రతిపాదిస్తున్నారు. మనం ఎవరిని ఆరాధిస్తే వారి లోకానికే వెళ్తాము. దేవతలు నశ్వరమైన వారు కాబట్టి వారి లోకాలు, వారు ఇచ్చే ఫలాలు కూడా నశించిపోతాయి. కానీ నిత్యుడూ, శాశ్వతుడూ అయిన పరమాత్మను కొలిచే భక్తులు ఎన్నటికీ నాశనం లేని వైకుంఠ ధామాన్ని చేరుకుంటారని అభయమిస్తున్నారు.
Paragraph 2: కానీ ఈ అల్ప జ్ఞానము కలిగిన జనులు పొందే ఫలము తాత్కాలికమైనది. దేవతలను ఆరాధించే వారు ఆయా దేవతల లోకానికి వెళతారు, కానీ నా భక్తులు మాత్రం నన్నే (నా శాశ్వత ధామాన్నే) చేరుకుంటారు.
Paragraph 3: స్వర్గ భోగాలు కూడా పుణ్య కర్మలు ముగియగానే అంతరించిపోయేవే.
ఉపనిషత్తులు చెబుతున్నాయి: 'క్షీణే పుణ్యే మర్త్యలోకం విశంతి' - పుణ్యం క్షీణించగానే స్వర్గం నుండి తిరిగి భూలోకానికి రావాల్సిందే.
కానీ భగవంతుని చేరిన భక్తుడికి పునర్జన్మ లేదు.
అల్పబుద్ధి జనుల ఆలోచనలు కేవలం శారీరక సుఖాలకే పరిమితం అవుతాయి. వారు నిజమైన ఆత్మశ్రేయస్సును గ్రహించలేరు.
భగవద్భక్తి మాత్రమే జీవునికి జనన మరణాల నుండి సంపూర్ణ మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తుంది.
శాశ్వత సుఖాన్ని వదిలి తాత్కాలిక లౌకిక ప్రయోజనాల కోసం పరితపించే బుద్ధిని 'అల్పమేధసామ్' అంటారు.
ఈ అల్ప బుద్ధిని తొలగించి ఆధ్యాత్మిక వివేకాన్ని కలుగజేయడమే గీతా శాస్త్ర పరమావధి.