BG 7.30:సమస్త అధిభూత (పదార్థ క్షేత్రము), అధిదైవ (దేవతలు), మరియు అధియజ్ఞము (యజ్ఞములకు ఈశ్వరుడు) లకు అధిపతిని నేనే అని తెలుసుకున్న జ్ఞానోదయమయిన జీవాత్మలు, మరణ సమయంలో కూడా పూర్తిగా నా యందే స్థితమై ఉంటారు.
సాధిభూతాధిదైవం మాం సాధియజ్ఞం చ యే విదుః ।
ప్రయాణకాలేఽపి చ మాం తే విదుర్యుక్తచేతసః ।। 30 ।।
ప్రయాణకాలేఽపి చ మాం తే విదుర్యుక్తచేతసః ।। 30 ।।
స-అధిభూత — సమస్త పదార్థ క్షేత్రానికీ పాలకుడు; అధిదైవం — దేవతల పరిపాలకుడు; మాం — నన్ను; స-అధియజ్ఞం — సర్వ యజ్ఞములకు ఈశ్వరుడు; చ — మరియు; యే — ఎవరైతే; విదుః — తెలుసుకుంటారో; ప్రయాణ — మరణ; కాలే — సమయంలో; అపి — కూడా; చ — మరియు; మాం — నన్ను; తే — వారు; విదుః — తెలుసుకుంటారు; యుక్త-చేతసః — నా యందే స్థితమై ఉండి.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: అధిభూత అధిదైవ అధియజ్ఞ సమేతముగా నన్నే ఎరిగినవారు
మరణ కాలమందు కూడా నిశ్చల మనస్సుతో నన్నే స్మరించెదరు
Those Who Know Me as the Adhibhuta, Adhidaiva, and Adhiyajna
Keep their Minds Steadfast and Remember Me even at the Time of Death
ఓ ప్రియ సాధకులారా! ఈ ఏడవ అధ్యాయానికి ముగింపు శ్లోకం ఎంతటి దివ్యమైనదో చూడండి. మన జీవిత సాధనకు పరమ పరీక్ష సమయం మరణ కాలమే. ఆ సమయంలో శరీరం సహకరించదు, ఇంద్రియాలు మొద్దుబారిపోతాయి, విపరీతమైన వేదన ఉంటుంది. అలాంటి కఠిన సమయంలో కూడా భగవంతుని ఎలా స్మరించవచ్చో ఇక్కడ కృష్ణపరమాత్మ చెబుతున్నారు. ఈ శ్లోకమే ఎనిమిదవ అధ్యాయానికి అద్భుతమైన ప్రవేశ ద్వారం!
Paragraph 2: భౌతిక సృష్టికి (అధిభూతమునకు), దేవతలకు (అధిదైవమునకు) మరియు సమస్త యజ్ఞాలకు (అధియజ్ఞమునకు) నేనే మూలమని ఎవరైతే స్థిరమైన మనస్సుతో నన్ను తెలుసుకుంటారో, అటువంటి సాధకులు మరణ కాలంలో కూడా నన్నే స్మరిస్తారు మరియు నన్నే చేరుకుంటారు.
Paragraph 3: మరణ కాలంలో భగవత్ స్మరణ లభించడం జీవిత కాల సాధన యొక్క పరిపక్వతకు నిదర్శనం.
జీవితాంతం దేనిని ధ్యానిస్తామో, మరణ కాలంలో అదే గుర్తొస్తుంది.
నిరంతర దైవస్మరణే ఈ ప్రయాణకాల యోగానికి ఏకైక మార్గం.
అధిభూతము అంటే జడ ప్రకృతి, అధిదైవము అంటే హిరణ్యగర్భుడు లేదా దేవతలు, అధియజ్ఞము అంటే యజ్ఞఫల ప్రదాతయైన హృదయస్థ పరమాత్మ. ఈ సమస్త విశ్వవ్యాప్త శక్తులు కృష్ణ స్వరూపమే.
ఈ ఏడవ అధ్యాయపు జ్ఞాన విజ్ఞాన యోగం సాధకుడికి సంపూర్ణ బ్రహ్మ సాక్షాత్కారాన్ని, సకల భయాల నుండి ముక్తిని ప్రసాదిస్తుంది.
లౌకిక విషయాలకు చలించకుండా, కేవలం పరమాత్మ ధ్యానంలోనే లగ్నమైన నిర్మల చిత్తాన్ని 'యుక్తచేతసః' అంటారు.
ఈ నిశ్చల స్థితి కలిగిన సాధకునికి మరణం అనేది పరమపద ప్రాప్తికి ఒక మంగళకరమైన ద్వారం వలె మారుతుంది.