BG 8.13:పరమేశ్వరుడినైన నన్ను స్మరిస్తూ, ఓం కారమును జపిస్తూ, శరీరము నుండి వెళ్ళిపోయిన వ్యక్తి పరమ గతిని పొందును.
ఓమిత్యేకాక్షరం బ్రహ్మ వ్యాహరన్మామనుస్మరన్ ।
యః ప్రయాతి త్యజన్ దేహం స యాతి పరమాం గతిమ్ ।। 13 ।।
యః ప్రయాతి త్యజన్ దేహం స యాతి పరమాం గతిమ్ ।। 13 ।।
ఓం — ఈశ్వరుని నిరాకార తత్వాన్ని సూచించే పవిత్ర శబ్దం; ఇతి — ఈ విధంగా; ఏక-అక్షరం — ఒకే అక్షరంతో ఉన్న; బ్రహ్మ — పరమ సత్యము; వ్యాహరన్ — జపిస్తూ; మాం — నన్ను (శ్రీ కృష్ణుడు); అనుస్మరన్ — స్మరిస్తూ; యః — ఎవరైతే; ప్రయాతి — వెళ్లిపోతారో; త్యజన్ — విడిచిపెడుతూ; దేహం — శరీరము; సః — అతడు; యాతి — పొందును; పరమాం — అత్యున్నతమైన; గతిం — లక్ష్యము.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
ఓంకార నాద ధ్యానము — పరమ గతి సిద్ధి
ప్రణవ జపము చేస్తూ దేహాన్ని విడిచే మహా ప్రయాణం
The Sacred Syllable OM and the Supreme Goal
అత్యున్నతమైన గమ్యాన్ని చేరుకోవడానికి భగవంతుడు ఒక పరమ పవిత్రమైన మంత్రాన్ని ఇక్కడ అనుగ్రహిస్తున్నాడు. 'పరమ సత్యమైన బ్రహ్మమును సూచించే ఓం అనే ఏకాక్షర నాదాన్ని ఉచ్చరిస్తూ, నన్ను స్మరిస్తూ దేహాన్ని విడిచిపెట్టేవాడు అత్యున్నతమైన పరమ గతిని పొందుతాడు.'
ఓంకారమునే 'ప్రణవము' అంటారు. ఇది నిర్గుణ నిరాకార పరబ్రహ్మ తత్త్వానికి శబ్ద రూపము. ఈ శబ్దంలో సమస్త సృష్టి శక్తులు దాగి ఉన్నాయి. మరణ సమయంలో ఈ ఓంకార నాదాన్ని మనోబుద్ధులతో జపిస్తూ, సాకార రూపంలో ఉన్న శ్రీకృష్ణుడిని ధ్యానిస్తూ ప్రాణం విడిస్తే సాయుజ్య ముక్తి లభిస్తుంది.
ఇక్కడ శబ్ద బ్రహ్మమైన ఓంకార జపానికి, భగవత్ స్మరణకు గల సమన్వయాన్ని భగవంతుడు చూపించాడు. నిరాకార నాదం మనస్సును ఏకాగ్రం చేస్తే, శ్రీకృష్ణుని సగుణ రూపం హృదయంలో అమృత రసాన్ని కురిపిస్తుంది. ఈ రెండు శక్తుల కలయికే పరమ గతికి సోపానం.
ఓంకారము అనేది భగవంతుని శ్వాస నుండి పుట్టిన ప్రథమ నాదము. దీని జపమే సర్వ మంత్రాల జప ఫలాన్ని ఇస్తుంది.
మాండూక్య ఉపనిషత్తు పూర్తిగా ఓంకార తత్త్వాన్ని వివరిస్తుంది. 'ఓమిత్యేతదక్షరమిదం సర్వం' — ఈ విశ్వమంతా ఓంకారమే. ఓం లోని అ (A), ఉ (U), మ (M) అనే మూడు మాత్రలు జాగ్రత్, స్వప్న, సుషుప్తి అవస్థలను మరియు స్థూల, సూక్ష్మ, కారణ దేహాలను సూచిస్తాయి. వీటికి అతీతమైన అర్థమాత్రే పరబ్రహ్మము.
మరణ సమయంలో ప్రణవ నాదాన్ని పలకడం ద్వారా ప్రాణవాయువులు సులభంగా ఊర్థ్వ ముఖంగా ప్రయాణిస్తాయి. అయితే, జీవితాంతం లౌకిక పదాలనే మాట్లాడిన వ్యక్తికి చివరి క్షణంలో ప్రణవ జపం నోటికి రాదు. అందుకే నిత్యం ప్రణవ నాదాన్ని శ్వాసతో పాటు జపించే అలవాటు చేసుకోవాలి.
ప్రణవ అంటే 'నిత్య నూతనమైనది' అని కూడా అర్థం. ఈ నాదాన్ని జపించడం వల్ల గుండెల్లో ప్రశాంతత కలిగి, రక్తపోటు తగ్గి, మనస్సు ధ్యాన స్థితికి చేరుకుంటుంది.
సాధకుడు శ్వాస పీల్చేటప్పుడు 'ఓం' అని, వదిలేటప్పుడు 'ఓం' అని మనస్సులో ధ్యానించడం వల్ల నిరంతర ప్రాణాయామ సిద్ధి లభిస్తుంది.