BG 8.14:ఓ పార్థా, అనన్య చిత్తముతో నన్నే ఎల్లప్పుడూ స్మరిస్తూ ఉండే యోగులకు, నేను సులభముగానే దొరుకుతాను ఎందుకంటే వారు నిరంతరం నా యందే నిమగ్నమై ఉంటారు కాబట్టి.
అనన్యచేతాః సతతం యో మాం స్మరతి నిత్యశః ।
తస్యాహం సులభః పార్థ నిత్యయుక్తస్య యోగినః ।। 14 ।।
తస్యాహం సులభః పార్థ నిత్యయుక్తస్య యోగినః ।। 14 ।।
అనన్య-చేతాః — మనస్సు ఎటూ చలింపక; సతతం — ఎల్లప్పుడూ; యః — ఎవరైతే; మాం — నన్ను; స్మరతి — స్మరించునో; నిత్యశః — నిరంతరమూ; తస్య — అతనికి; అహం — నేను; సులభః — సులభముగానే లభింతును; పార్థ — అర్జునా, ప్రిథ తనయుడా; నిత్య — ఎల్లప్పుడూ; యుక్తస్య — నిమగ్నమై; యోగినః — యోగులలో.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
అనన్య భక్తి — సులభ ప్రసన్నత
నిరంతరాయంగా భగవంతుడినే స్మరించే నిత్యయుక్తుడు
The Path of Constant Devotion
భగవంతుడు ఇంతకుముందు శ్లోకాలలో చెప్పిన కఠినమైన యోగ మార్గాలను విని భయపడే భక్తుల కోసం, అత్యంత సరళమైన భక్తి మార్గాన్ని ఇక్కడ ఉపదేశిస్తున్నాడు. 'ఓ పార్థా! ఎవరైతే వేరే ఆలోచన లేకుండా, నిరంతరం నన్నే స్మరిస్తారో... అటువంటి నిత్యయుక్తుడైన యోగికి నేను చాలా సులభంగా లభిస్తాను.'
భగవంతుడు ఇక్కడ 'సులభః' అని వాడాడు. అంటే భక్తి మార్గంలో భగవంతుడిని పొందడం అత్యంత సులభం. ఎందుకంటే జ్ఞాన యోగంలో జీవుడు తన స్వశక్తితో ఇంద్రియాలను జయించాలి. కానీ భక్తి యోగంలో భక్తుడు తన మనస్సును భగవంతునికి అప్పగిస్తే, భగవంతుడే స్వయంగా తన కృపతో భక్తుని ఇంద్రియాలను పరిశుద్ధం చేస్తాడు.
అయితే, ఇందుకు ఒకే ఒక షరతు ఉంది — అది 'అనన్య చేతస్సు'. మనస్సులో భగవంతునితో పాటు లౌకిక కోరికలు ఉండకూడదు. కేవలం దేవుడే నా సర్వస్వం అనే నిశ్చయంతో, ప్రతిరోజు ప్రతీ క్షణం (సతతం, నిత్యశః) ఆయననే స్మరిస్తూ ఉండాలి. అటువంటి భక్తుడు 'నిత్యయుక్తుడు' అవుతాడు.
అనన్య భక్తి అంటే సంసారాన్ని వదిలేయడం కాదు, మనస్సులోని మమకారాన్ని భౌతిక వస్తువుల నుండి పరమాత్మ వైపు మళ్లించడం.
శాస్త్రాలలో భగవత్ ప్రాప్తికి మూడు మార్గాలు చెప్పారు — కర్మ, జ్ఞాన మరియు భక్తి. ఇందులో కర్మ, జ్ఞాన మార్గాలను 'ప్రాణం లేని మృత దేహాలు' అని, భక్తిని 'ఆ దేహాలలో ఉండే ప్రాణశక్తి' అని జగద్గురు శ్రీ కృపాలు మహారాజ్ చెప్పారు. భక్తి తోడవ్వని ఏ సాధన అయినా నిష్ఫలమే.
భగవంతుడు భక్తులకు లొంగిపోతాడు. భక్తుని హృదయంలో ఉండే ప్రేమ భగవంతుడిని బంధిస్తుంది. అందుకే నిత్యయుక్తుడైన భక్తుడి వద్దకు ఆ కన్నయ్య స్వయంగా పరుగెత్తుకుంటూ వస్తాడు. ఈ శ్లోకం సాధకులకు లభించిన అమూల్యమైన భరోసా.
ఏ క్షణంలోనూ భగవంతుడిని మరచిపోకుండా, తన ప్రతీ శ్వాసను హరిస్మరణతో పునీతం చేసేవాడే నిత్యయుక్తుడు.
ఈ నిత్యయుక్త స్థితిని పొందిన సాధకుడికి లౌకిక కష్టాలు ఏమాత్రం తాకలేవు. అతను ఎల్లప్పుడూ పరమానంద సముద్రంలో ఓలలాడుతుంటాడు.